Düşünce, düşündükçe içine gömüldüğün bir batalık gibiymiş. Halbuki hepimiz buralara düşünerek geldiğimizi düşünüyoruz. İşte bu da bir düşünce. Aslında hayat sıçrayışlarımızın çoğunu, düşünce kablosunu kesip iç sesimizi dinlediğimizde yaptık. Düşünmemeyi, daha doğrusu fazlaca düşünmemeyi başarmak zor. Ama imkansız değil oluyor. Şu anı yaşamaya karar verdiğinizde, düşünce uçup gidiyor. Düşünce uçucu gazlardan yapılıyor. Düşünmeyi bıraktığın an hızlıca buharlaşıyor ve eski formuna dönmesi zaman alıyor. Düşünce treninden yeni, güzel bir istasyonda iniyorsun. Hayata kaldığı yerden devam ediyorsun. Düşünce hayata kaldığın yerden devam ettirmiyor. Ya geleceğe ışınlıyor ya da geçmişe. Gerisi düşün düşün. Biliyorsun sonrasını...:)))))