İnsan kendi özüne sadık olmalı. Kendi anlamının peşinde koşmalı. İçsel huzuru aramalı.İnsan kendisini unutmalı bir akışa gömülme halinde olmalı. Kitap okurken, sevdikleriyle birlikte zaman geçirirken, ibadet ederken, zamanın nasıl geçtiğini unutma halidir mutluluk. Zamanı unuttuğumuz anlar mutluluğu en derin yaşadığımız zamanlardır. Modern insan sürekli bir dikkat çekicilerle yaşıyor. Bunlar ekranlar sürekli bir enformasyon bombardumanına maruz kalmak, bize kendi gerçekliğimizin farkına varma fırsatını vermiyor. İnsanın sessizlik içinde kendini dinleyebildiği zamanlar olması lazım. Global mutlluk tarfilerinin herkese aynı hayat tarzını empoze etmesi sıradanlaşan hayatlar yaratarak asıl mutsuzluğu🥺 yarattığını düşünüyorum.