Koruma arzusunun arkasında kaygıya dönüşmüş örtük bir öfkenin olduğu varsayılır. Öfkenin kaynak kişi tarafından deneyimleniyor olması kabul edilebilir bir durum olarak algılanmadığı için kaygıya dönüşmüştür. Kaygı ile oluşan aşırı korumacılık bireyi keskin çizgilerle belirlenmiş davranış örüntülerine yönlendirir:

'' Onu çevresindeki tüm tehlikelerden koruyorum böylelikl ebana minnettar kalacak.''

ya da

'' Onu çeşitli önlemlerle sarıyorum, böylelikle her daim kontrolüm altında kalabilecek.''