Affetmek-Affedemediklerimiz, kızgınlıklarımız ve kırgın olduklarımızdan kendimizi nasıl kurtarırız?’, ‘Neden affedemiyoruz?’, ‘Kendimizi affetmek neden bu kadar zor?’, ‘Kendi kızgınlıklarımızdan ötürü çocuklarımıza kızgın olmamızın nedenleri nelerdir?’

Bizim canımızı bile isteye yakan ve hayatı bize zorlaştıran insanları affetmek zorunda mıyız?

Aslına bakarsanız ‘affetmek’ çoğu zaman yanlış algılanıyor. ‘Affetmek’ olan biteni sineye çekmekle, kendini, alanını korumadan yaşanmışlıkları tamamen unutmakla karıştırılıyor. Affetmek; hafiflemektir. Affetmek; olan biteni, yaşanmışlıkları aklının bir köşesinde tutarak kendini kin, nefret, öfke, kızgınlıklardan serbest bırakmaktır. Affetmenin temelinde, yaşanan deneyimdeki derse odaklanmak vardır. Kişi kişinin aynasıdır, diğerleri bizim yansımamızdır. Bazen bizdeki dönüşmesi, değişmesi gereken, eksik parçalarımızı yansıtır, yansıtır ki fark edip tamamlayabilelim. Akıllıca olan affederek akılda tutmaktır.