Saçları o hatırlanmayan gecede okşanan küçük kız, çınarını kaybedince aslında yapayalnız kalır. Kalabalıklarda kendi gölgesine sarılan, yalnız kalan kız, sonra da yalnız kadındır.

Acılara nasıl alışır insan?

Acıları akıtıp, yedi zorlu vadiyi geçtikten sonra da yüzünü yeniden güneşe çevirir. Çınar ağacının yaprağı olan kız çocuk artık tek başına kocaman kökleriyle çınar olmuştur.

Tam oldum derken, olmadığını öğrenir bir kere daha. Aynı acıyı, aynı döngüyü kendi kızıyla yaşayarak. Üç kuşağın üç aynı acı hikâyesidir bu. İşte o gün, Çınar Kadın, bir kere daha kendi içine döner ve o kadim sözü hatırlar;

“Şu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen hiç ol!”😘👍