Çok nezaketli, zarafet sahibi bir annenin kızıyım. İş çevresinde çok eğlenceli güzel bir grubumuz var. Onlarla çok eğleniyorum, çok şakacı ve komikler. Ben çok ciddi büyüdüğüm için onların eğlenceli yönleri benim çok hoşuma gidiyor. Ne yazık ki adapte olmakta bazen çok zorlanıyorum. Kaba ve küfürlü konuşuyorlar, onlar buna alışkınlar ve her istediklerini son derece kaba ve seviyesiz şekilde istiyorlar. Ben bunların hiçbirine alışkın değilim onların birbirine bunları yapmasından hiç rahatsız değilim, inanın umurumda bile değil. Ama ben onlarla bu şekilde ve tonda konuşmuyorum ve konuşulmasından da hiç hoşlanmıyorum. Onları idare etmekten, kabalıklarını idare etmekten gerçekten sıkıldım. O kadar eğlenceliler ki onlardan vazgeçmek de istemiyorum. Bana yol gösterir misiniz?

Bu tiplerin genelde eğlenceli ve komik olduğunu biliyorum. Ama sınırlarını açtığında ne kadar can sıkıcı oluyorlar fark ettin mi? İki ucu keskin bıçak gibi… Anladığım kadarıyla onlarla da olmuyor onlarsız da. Onlar seninle kaba ve alışkın oldukları tavırla konuştuklarında sınırı da çok net bir şekilde belirlemelisin. Diğeri bundan hiç hoşlanmadığını bilmeli. Senin onlara davranışın onların sana davranış modelleri konusunda ışık tutmalı. Onlar bunu göremeyecek ve okuyamayacak kadar sığlarsa, bunu nezaketli bir şekilde yalnızken diğerine ifade etmelisin. Sen onların kabalıklarına karışmıyorsan onlar da seninle nasıl iletişim kuracakları yönünde kendilerini terbiye etmeli, hizalamalılar. İnan bazıları hayatımızda olmak zorunda değiller, eğlenceli olsalar da. Kaba davranışlarına sonunda sınırını öyle hissetmeliler ki bu tekrarlanmamalı. İnan bazen olmaz. Bazıları olmaz ve olmayacak. Elinden geleni yap, sınırlarını çiz, nezaketten, zarafetten ödün verme yine olmuyorsa terk et. Bazıları sensizliği hak ediyor.