Evin hasta çocuğu olarak hastanelerde büyüdüm. Küçüklüğümden beri doktor olmak istedim. 4 yıldır mezuna kalıyorum ve bu sene de tıp fakültesini kazanamadım. Özel üniversiteye gitme imkânım yok. Emelimden caymak kendime verdiğim sözü tutamamam demek ve böyle olursa kendime saygımı yitireceğim. Kendimi bir aptal gibi hissediyorum. Bana söyleyeceğiniz tek bir söz iyi gelecek gibi hissediyorum. Ne dersiniz?

Tek bir cümle iyi gelseydi; ‘Kendine şefkatli ol’ derdim. Kendine şefkati unutmuş olmalısın. Kendine 4 yıldır dayak attığının farkında mısın? Hedefinin olması çok iyi, adanman harika, azimli olman mükemmel. Azimle hırsı, cesaretle gözü karalığı karıştırmışsın. Azim, çalışkanlık, cesaret, adanmak birer erdem ve seninle gurur duyuyorum. Sende bolca var ama içlerindeki dengeyi şaşırmışsın. Denge de bir erdem ve her erdem içinde çalışır. Lütfen bunlarda dengeyi yakala. Cesaret güzel ama gözünü karatmasına izin verme. Ayağın yere bassın. Olmuyorsa esnemelisin. Bana evren direkt gösterdiğinde ben önümü değiştiririm. Olmuyorsa bazen olmaz. Kabul de erdem. Belki yan dallarını hedeflemelisin. Belki de bambaşka bir yol. Evrenden rehberlik iste. Yaradan’a el aç ve rehberlik seninle olacak, hayatı oku, izleri takip et.