Mükemmel olma takıntım yüzünden bir sevgilim bile olmadı, 34 yaşındayım hem kendim mükemmel olamadığım için hem de beğenemediğim için yalnız kaldım. Annem de tıpkı benim gibiydi. Bundan kurtulmam mümkün mü?

Mükemmel olmak mümkün değil yani nafile bir çaba. En iyi olma ya da en iyiyi yapma çabasını takdir ediyorum ancak bu çaba sırasında kendimize şefkati hatırlamalıyız. Öz şefkatli yüksek çaba varlığımızın en yüksek ifadesi olma yolunda bizi yukarıya taşıyacaktır. Hep bir şeyler eksik olacak. Bazı şeyler de beğenmediğimiz gibi olacak. Dualite dünyasında iyi-kötü, güzel-çirkin hepsi bir arada. Biz mükemmel olmadığımız için karşıda da mükemmelliği aramamalıyız. Bir partner ilişkisinde kriter setini incelediğimde ilk sorum; ‘Bunları beklerken sen ne veriyorsun?’ Yani kaslı bir partner bekliyorsan fit olmalısın, çok zengin istiyorsan senin de üstün olduğun birkaç alan olmalı, kültürlü biri yine kültürlü birilerini isteyecektir...😂