Evin büyük kızı olarak küçük iki erkek kardeşime bakma görevi ile büyüdüm, düşerler ben bakarım, acıkırlar ben de, kaybolurlar ben koşarım. Annem ya uyurdu ya da ilgilenmezdi. Yapamadığım her şeyde dayağı yiyen ben olurdum, şimdi de bir şey değişmedi. Şu anda eşim bana aynı şekilde tavır sergiliyor. Bir devlet kurumunda şube başkanıyım, herkes hürmet eder ama ben eşimin zulmünden kurtulamıyorum. Kurban olarak ölmek istemiyorum. Neyi değiştirmeliyim ki hayatım değişsin?

Sen kurban değilsin, kurban doğmadın bu sana yüklendi. Yüklendiği gibi de imha edebilirsin. Bahsettiğine göre saygın birisin ve diğerleri sana saygı duyuyor. Bunu yarattığına göre diğerini de yaratırsın. Sadece bakış açımızı ve inançlarımızı değiştirmeliyiz. Bunlar değişince diğerlerinin tutumu değişecektir. Sınır koyabilmeyi sana öğretiyorlar. Öğretinin içinden geçme dönüş.😅😘