Nasıl davranmalı?

Diğer anneler, gözleri dolu bana baktılar, en önemli ama en önemli şeyin bu olduğuna katıldılar.

Hayatta bir insana olduğu kişiyi teslim etmekten büyük iltifat olabilir mi?

Pirinç ayıklar gibi ayıklamalı onlara baktığımızda beliren hırsları, korkuları, endişeleri, hayalleri, kurguları, dedikoduları…

En çok da kendi çocuk halimizin hayaletini.

Onlarla, yepyeni bir insanla, güneşli bir günde mavi bir gökyüzünün altında tanışır gibi tanışmalıyız.

Sonra da çekiştirmeden,

gideceği yere

büyük bir merakla eşlik etmeliyiz.

Yapabilir miyiz, kolay değil.

Ama benim başlıkta sorduğum soruya cevabım bu olur.🥰