Nazar Büyüm anlatıyor:

İstanbul’dan baksan tepesi görünür

Ağırbaşlı, alçakgönüllü bu ihtişam kimde var hey

Erciyes’te bir kar erir

Su uyanır yol boyunca Develi’de, İncesu’da

Kavak olur, söğüt olur, badem olur;

Cevizler yok mu o cevizler

- Şeftali bulunmaz pek, o Bursa’da -

Ama bağların çocuğu üzümler

Üzeri buz tutmuş, bir dane at ağzına, pörtler.

Sırtını serersin toprağa baharın

Bir buğu yükselir topraktan

Bir koku sarar ortalığı be

Mayısın bulutlarına bakarsın heeyt

Mayısın bulutları başkadır, beyaz,

Böyle şey olmaz

Düşündeki yar sanki göğsünde

Dört mevsim cümbüşüdür renklerin

Yaz akşamları bozkırda gökyüzü

Kırmızı değil, mor değil, bilinmez

Atarsın kendini Keyş’in havuzuna taş oyuğunda

- Su öyle soğuk ki insan hiç ölmez -

Balık olursun birden soluğun hiç bitmez

Hiç bitmez, şaşarsın, yüz babam yüz

El ele bağbozumu sonbaharı çağırır

Bir şenliktir düşünmezsin Ermeni midir, Türk mü

İnsansındır, çünkü gerçek insan

Kışın kiler dolu yaz verimiyle

Şarap iç oğlum okula giderken çay niyetine

Kışın Erciyes etek ucuna kadar beyaz

Yaşam biraz güç

Ama sıcacık, ama mutlu, ama bembeyaz.