Baba Bozkurt, depremden bu yana geçen sürede acısının değişmediğini söyledi.

Eşi ve çocuklarının sevdiği şeyleri mezarlığa götürerek onların anısını yaşatmaya çalıştığını anlatan Bozkurt, şöyle konuştu:

"İki yıl oldu, her gün buradayım, işten çıkıyorum, yine onlar varmış gibi buraya geliyorum. Eşim kahveyi çok sever, çocuklarıma da elim boş gidemediğim için onlara yine sevdikleri yiyecek, içecekleri alırdım. Bu acı başka bir acı. Bu acı değişmiyor, bu acı değişecek bir acı değil. Dün de aynıydı, bugün de aynıyız, yarın da aynı olacağız. Yani rakamlar hiçbir anlam ifade etmiyor aslında. Benim çocuklarım gittikleri yaşta kaldılar 6 Şubat'ta. Ben onların büyüdüklerini göremedim. Gerçekten bunlar kolay şeyler değil. 'Hayat devam ediyor' cümlesi kadar, ağır bir cümle yok yani benim için. Çok ağır geliyor. Ben burada onlara dua ederek, onların kabirlerini tertemiz tutarak, onların yanında olduğumu hissettirmek istiyorum. Ben de öyle mutluyum."🤫