Tarihin acımasız ironisi: Nazi soykırımının gaddarlarına dönüştürdü mağdurlarını, bu kez bir soykırımın gaddarlarına dönüştü mazlumlar zalim, acınasılar acımasız oldular. 

Soralım şimdi Gazze’den sonra şiir yazılamaz mı?

Ama yazılmalı: Dünyamızın iğrenç çirkinlikleri, iblisçe kötülükleri ve budalaca yanlışları şiirin lirik varlığını arındırmıştır, çünkü ve arınmayı elbette sürdürecektir. 

Eluard ne demişti: Gece asla kör karanlık değildir. Bir yerlerde bir kibrit alevi varsa o alev şiirdir, o ilk alev ki dünyayı aydınlığıyla arındırır.”