Dayan Sırrı Süreyya dayan. BAL Mahmut gibi bir adamdır Sırrı Süreyya Önder.

Sabahlara kadar konuşsun, zerre kadar sıkılmadan dinlersin.

Köy kahvesi anlatır, Adıyaman anlatır, hapishane anlatır, 70’leri anlatır.

Ama en çok da anı anlatır.

Anlatır da anlatır. Hep anlatır.

Başkası anlatsa iki dakikada kaybolacak olan dikkatin, o anlatınca hiç mi hiç kaybolmaz.

En önemli özelliğidir: Sıkıcılaşmamak.

Renkli bir kişilik değildir, rengarenk bir kişiliktir.

Ağzında sürekli akide şekeri varmış gibi konuşur. Tatlı tatlı, teatral teatral.

Artık sohbeti özlenecek adam pek kalmadı. Böyle bir zamanda yaşıyoruz.

İşte böyle bir dönemin sohbeti özlenen tek adamıdır Sırrı.

“Aman ciddi olalım beyler! Burası çok kozmik, çok devletli, çok lacivert takım elbiseli, çok asık suratlı bir yerdir” havası uyandıran yerlerin zorlama ciddiyetini anında bozar Sırrı.

Hiçbir şey yapmadan. Varlığıyla.

Dudaklarına kondurduğu küçümseyici bir kıvrımla.

Ahmet Kaya şarkıları gibidir Sırrı.

Sağcısı solcusu, milliyetçisi İslamcısı, beyazı siyahı, eliti garibanı, Türk’ü Kürt’ü... Gizli / açık onu dinler, ona kulak verir, onunla ilgilenir, onu takdir eder.

“Beynelmilel” filmi, onun dünyasının sadece binde biridir.

Dünyasının binde biriyle bile nasıl da etkiledi herkesi!

Çok sevildi Sırrı Süreyya.

Hem de çok.

Ama her hakiki kişilik gibi çok da nefret edildi kendisinden.

Hem de çok.

“Aşırı sevgi” ve “aşırı nefret” arasında kalırken de başına gelmeyen kalmadı.

Bazen hapiste oldu, bazen Meclis kürsüsünde.

Gündelik siyasi pozisyonların çok üstündedir Sırrı Süreyya.

Gündelik siyasi pozisyonların duygularıyla yorumlanacak, değerlendirilecek, özetlenecek biri değildir.🤗