Baba mı bilir danışman mı? Kerim Kotan’a sordum:

“Türkiye’de neden büyük birleşmeler az?”

Cevabı şuydu: “Çünkü kontrolü bırakmak bizim kültürümüzde hala tabu.”

Türkiye’de şirketlerin yüzde 95’i aile şirketi ve çoğu ikinci veya üçüncü kuşakta tökezliyor.

Bir kuşak önce, “Benim olsun, küçük olsun” derdi.

Şimdi yeni nesil, “Bu ortakla daha hızlı büyür müyüm?” diye soruyor.

Eskiden şirket satmak ayıptı.

Bugün şirketine yatırımcı almak vizyon işi.

Ama kolay mı? Hayır.

Ortaklık flört gibi başlıyor, evlilik gibi yürütülüyor.

Ve bazen boşanma gibi bitiyor.

Üç tür kriz var diyor Kotan:

Strateji farkı, ego çatışması, kötü niyet.

İlki yönetilir.

İkincisi zor ama mümkün.

Üçüncüsünde zaten işler tersine dönüyor.

Ortaklık sadece hisse satışı değil, kültürel bir devrim.

Aile şirketi için bu, bir kimlik değişimi.🤗