Canım hocam Oya Başak

Herkes giderdi, o kalırdı bu hayatta.

Çünkü hayatın ta kendisiydi.

Çılgındı, enerji topuydu.

Zekiydi, bilgi deposuydu.

Ve bir o kadar da asildi.

Yaşam pınarımızdı, hocamızdı, idolümüzdü.

Ah ama hem de ne ah!

Oya Başak gitti.

Prof. Dr. Oya Başak, Boğaziçi Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı mezunu olan herkes gibi benim de mezun olduktan sonra görüşmeye devam ettiğim, yol göstericiliğine hep ihtiyaç duyduğum ve yolundan ayrılmadığım canım hocam.

Bizlere sadece kendi dersini değil, bölümü sevdiren bölüm başkanımız.

Tatlı dilliydi, o yaştaki gençler için sıkıcı olabilecek tüm İngiliz edebiyatı külliyatını öyle bir anlatırdı ki, hepimiz büyük keyifle ve ağzımız açık dinlerdik.

Öyle neşeli, öyle hoş sohbetti ki, o anlatsın saatlerce dinleyelim isterdik.

Enerjisi hiç düşmezdi, derslerde sınıfı dört döner, kahkahasıyla modumuzu yükseltirdi.

İstanbul Film Festivali zamanı geldiğinde, tüm sınıfı takar arkasına Beyoğlu’na götürür, en baba filmleri birlikte izlememizi sağlardı.

Mithat Alam Film Merkezi’yle tanışma ve sinemayı da sevme sebebimdir kendisi.

Sağlam bir Atatürkçüydü, Cumhuriyet’in bekçilerindendi.

İyi ki vardı, ondan daha çok olmalıydı.

Oya Başak’ın öğrencisi olmanın ayrıcalığını hep hissedeceğim, gururunu ömür boyu taşıyacağım.

Düşüncelerimde, hareketlerimde, seçimlerimde olmaya devam edecek.🤭