Aksine, Mahmud oldukça dindar bir padişahtı. Osmanlı toplumunda dini bilgilerin eksik olduğunu düşünüyordu. Mahmud bu cehaleti düzeltmeye çalıştı. Ama dış görünüşe yapılan düzenlemeler her şeyin önüne geçti. Özellikle Avrupalı tarzda kıyafet düzenlemeleri bu algıyı pekiştirdi.

Sakal boyundan bıyık şekline kadar kurallar getirdi, eski mehteran müziğini kaldırıp batı tarzı bando sistemini getirdi. Elçiliklerde portrelerini astırdı, gazeteler yayımlattı. Bunlar halkın gözünde “gavur özentiliği” olarak görülse de aslında çağın gerekleriydi. Devletin hayatta kalması için bu sert ama stratejik adımları atması kaçınılmazdı.

Ama bu reformları sessizce yapan biri değildi. Basını kullandı, propaganda yaptı, tepkileri yönetti. Halkla doğrudan temas kurdu, ama özellikle kırsalda ve muhafazakar çevrelerde bu adımlar hep şüpheyle karşılandı. Onu Batı taklitçisi sananlar çoktu. Oysa niyeti Osmanlı’yı ayakta tutmaktı. Ömrünü devleti kurtarmaya adayan bu padişah, ne yazık ki yanlış anlaşılmanın en büyük kurbanlarından biri olarak tarihe geçti.🤭