İYİLİK TERCİH DEĞİL ALIŞKANLIK OLMALI

İYİLİK sadece bireysel bir tercih değil, toplumsal olarak da teşvik edilmesi gereken bir alışkanlık olmalı. Bazı şirketler çalı[1]şanlarına gönüllü işler için ücretli izin veriyor, bazı okullarda çocuk[1]lara küçük yaşta sosyal sorumluluk alışkanlıkları kazandırılıyor. Bu tür yapısal destekler, iyiliği hayatın doğal bir parçası hâline getirebilir. Üstelik bizim kadim dayanışma kültürümüz bize bu konuda çokça avantaj sağlıyor. Sonuç olarak iyilik yapmak yalnızca ahlaki bir tercih değil; aynı zamanda bilimsel olarak kanıtlanmış bir sağlık reçetesi. Daha sağlıklı, daha uzun ve daha anlamlı bir hayat istiyorsak, işe en basitinden başlamalıyız: Birine yardım ederek. Bugünden itibaren kendinize sadece “Ne yedim, kaç adım attım?” diye sormakla kalmayın... “Bugün birine iyilik yaptım mı?” sorusunu da sorun.🤔