''Bu şarkıyı kim söylüyor?

Yapay Zeka ile oluşturulan The Velvet Sundown grubu üyeleri.

Bir derdim var, artık tutamam içimde/

Gitsem nereye kadar?/ 

Kalsam neye yarar? 

Bir yaz akşamı... Evde elimde telefon, Spotify’da çalma listemden bu ezgileri dinlerken birden yabancı bir grup karşıma çıkıyor. Vokaller derin, gitar country rock, sanki 70’lerden kopmuş. Albüm adı bile etkileyiciydi: Floating on Echoes – Yankılar Üstünde Süzülmek.

Grubun adı The Velvet Sundown. Eleştirmenler beğenmiş, dinleyiciler mest olmuş. Bir haftada 1 milyon kişi dinlemiş. 

Sonra bir bakıyorum ki: 

“Böyle bir grup aslında yok. Ne yazan var, ne söyleyen. Hepsi yapay zekâ.”

Hadi yaaa! 

Gerçekten de grup üyeleri hiç var olmamış. Ne sahneye çıkmışlar ne röportaj vermişler. Çünkü insan değillermiş. Parmakları yokmuş ama gitar çalmışlar. Hafızaları yokmuş ama geçmişleri, cisimleri bile uydurulmuş.

Üstelik bu hayali grup, binlerce gerçek müzisyenden daha fazla para kazandırmış yaratıcısına... 

Bugün her gün bin yapay zekâ müzik parçası internete yükleniyor. Şubattan temmuza bu rakam ikiye katlandı. Artık bir şarkının arkasında gerçek biri mi var, yoksa sadece birkaç satır kod mu, anlamak mümkün değil. 

Bazı şarkılar, ünlü sanatçıların seslerini bire bir taklit ediyor. Geçen yıl bir yapay zekâ, The Weeknd ve Drake gibi söyleyen sahte bir şarkı yaptı. Milyonlarca kez dinlendi. Gerçek değil ama gerçekmiş gibi... 

Peki bu sahte şarkılar nasıl bu kadar dinleniyor? 

Çünkü otomatik sistemler var. Binlerce bilgisayar aynı anda aynı şarkıyı tekrar tekrar oynatıyor. Böylece şarkı listelerde yükseliyor. Gerçek müzisyenler mi? Onlar bazen haksız yere sistem dışına atılıyor. 

Spotify’da bazı albümlerin yüzde 70’i sahte dinleme ile yükseliyor. Üstelik bu sistem öyle çarpık ki, gerçek bir sanatçı biraz fazla dinlenince “şüpheli” diye yayından kaldırılabiliyor. 

Diyelim ki oğlunuz gitar çalıyor, kendi sözlerini yazıyor, evinde bir şarkı kaydetti. Aylarca çalıştı, 150 bin kişi dinledi. 

Aynı anda yapay zekâ bir tuşa bastı, 200 bin kişi dinlemiş gibi yaptı. Bu durumda gerçek olan dışarıda kalıyor, sahte olan kazanıyor. 

İngiltere’de müzik hakları kurumları hükümete çağrı yapıyor: “Yapay müzikler etiketlensin. Dinleyici bilsin neyin gerçek, neyin değil olduğunu.” Ama Spotify gibi devler bunu yapmak istemiyor. Çünkü onlar için önemli olan, kimin söylediği değil, kimin tıkladığı. 

Eskiden korsan kasetler vardı. Şimdi sahte şarkıcılar, hayalet gruplar var. Arka planda sadece komutlar çalışıyor: 

“Bana 10 bin melodi üret. 100 bin dinlenme yarat. Gerçek gibi göster.”

Müzik, ruhun sesiydi. Şimdi ruh taklit ediliyor. 

Ses var. Ama his yok. 

Vazgeçtim. Çalma listeme geri dönüyorum.  

Toplumumun yarası/  

Yüreklerin karası/  

Başımızın belası/  

Aptal güzel kız. (Lofi) 

Birden oğlum içeri giriyor:  

-Babaaa! Bu şarkı çok meşhur ama yapay zekâ söylüyor farkındasın herhalde! 

Hay sizin **@#$% yapay zekânıza...🤔 😊