CÜNEYT AKALIN... BİZİM NESLİN SON ÜÇÜNCÜ DÜNYACISI

CÜNEYT Akalın okul arkadaşımızdı. Bu hafta, “sessiz gemiyle” pazartesi günü uğurladıklarımızdan biri oldu. Galatasaraylı ve Mülkiyeliydi. Bu bakımdan, Tanzimat medeniyetinin 20. yüzyıldaki okumuşlarının yansımalarındandır.

Çizgisinde büyük bir sapma görülmedi. Her zaman aynı şeyleri savundu: Kemalist bir Türkiye Cumhuriyeti anlayışı, Atlantik İttifakı’na karşı şüphe ve 1960’lar dünyasının üçüncü dünyacı akımlarını takip etme. Bu bakımdan, farklı çalışma ve tartışma düzenini de belirtmek gerekir.

ÖĞRETMEYİ GÖREV EDİNİRDİ

Cüneyt, Nehru gibi, Gandhi gibi Hindistan hareketini büyük saygıyla etüt eden ve genç nesillere bunu öğretmeyi görev edinen bir düşünürdü. Nehru üzerine yazdığı kitap, Hindistan’ın bu ünlü devlet adamı portresini anlamak ve öğrenmek açısından çok faydalıdır.

Tarihçi Kitabevi gibi çevrelerde, bu bölgedeki yazarlar ve okurlar, bu düşünce tarzını bir nevi İstanbul’un kültür dairelerinden biri hâline getirmişlerdir. Mülkiye’de bizim Dr. Melih, Murat Katoğlu, emekli generallerimiz ve bürokratlarımız da bu çevrede yer alır. Yıl içindeki konferanslar ilgiyle izlenir. Çıkan kitaplar, hiç şüphesiz ki Türkiye’nin kendine özgü fikir iklimini de yansıtır.

Cüneyt, tam 80 yaşında, fikrî bakımdan son derece uyanık olduğu bir dönemde, maalesef kansere yenik düştü. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ndeki kısa süreli asistanlığı, Galatasaray Üniversitesi’ndeki hocalığı Yeditepe Üniversitesi’nde devam etti.

Bu nesilde en ilginç insanlardan bazılarıyla tanıştım; Cüneyt de onlardan biriydi. Her ne kadar sık görüşemesek de, yaptığı son yararlı işlerden biri, benim de bir ölçüde katkıda bulunduğum, Türkiye’nin yakın tarihçiliğine önemli katkılar sunan Feroz Ahmad’a armağan edilen kitabın hazırlanmasıydı. Bu iş onun son aylarında başlıca uğraşı olmuştu.