1 year ago
Milli Mücadele’nin İstiklal Savaşı evresi, 15 Mayıs 1919’da Yunanların İzmir’i işgaliyle başlar.
Ve, 24 Temmuz 1923’te Lozan Barış Antlaşması’yla son bulur.
İngiltere Başbakanı Lloyd George, Yunanistan’ı felakete sürükleyecek bir savaşın gerekçesini şöyle açıklar:
“Osmanlı İmparatorluğu’nun mirasçısı Yunanistan’dır.”
Yunanistan da zaten aldatılmaya hazırdır.
Lloyd George, 22 Mayıs 1920’de, kendinden o kadar emindi ki...
“Türkiye sahneden siliniyor diye üzülecek değiliz”, diyordu.
İşbirlikçi Osmanlı aydınlarının teslimiyetçi kompleksinin zirve yaptığı bir dönemdi.
Bugünün İkinci Cumhuriyetçileri gibi...
Ali Kemal, şöyle yazıyordu:
“Avrupa ile başa çıkmayı, yüzyıllardan beri Asya’nın hangi kavmi başarabildi ki biz başarabilelim?”
Çünkü...
Türk Ordusu’nun savaşacağını, kimse tahmin etmiyordu.
Türk Ordusu, çıplak denilecek kadar kötü giydirilmişti.
Cephedeki birliklerin elbiseleri çok eskimiş, yama yama olmuştu.
Çıplak ayaklı çok sayıda er vardı.
Askerlere taze sebze yedirilemediğinden, bol sirke verilerek hastalıklar önlenmeye çalışılıyordu.
Yunan ordusu ise gelişmiş İngiliz malzemeleriyle donatılmıştı; gıda, doktor, ilaç sıkıntısı yoktu.
Böyle bir atmosferde, Kütahya ve Eskişehir muharebeleri kaybedilir.
Mustafa Kemal, 18 Temmuz 1921’de, Batı Cephesi Komutanı İsmet Paşa’yla cephede görüşür.
Ve savaş tarihinin en riskli geri çekilme emrini verir.
100 kilometrelik bir alanın Yunan kuvvetlerine terk edilerek Sakarya Nehri doğusuna çekilme...
Böyle bir çekilmede, tarihte dağılmayan ordu pek yoktur.
Bu çekilme emri üzerine...
ABD’nin İstanbul askeri ataşesi, sevinçle Eskişehir’e gelir.
İstanbul’daki Yüksek Komiserliğe çok kısa bir telgraf çeker:
“Türkler bitmiştir.”
5 Ağustos 1921...
Meclis’te, uzun ve sert tartışmaların ardından, Mustafa Kemal’e Başkomutanlık yetkisi verilir.
12 Ağustos 1921...Başkomutan, cephede birlikleri denetliyor, emirler veriyordu.
Dalgındı...
Atının üzengisine bir ayağını bastı, aniden sıçradı, bu sırada at birden ürktü.
Mustafa Kemal, yüzüstü yere düştü.
Hareketsizdi...
Sol kaburga kemiklerinden birinin kırıldığı anlaşıldı.
Doktor, Paşa’nın göğüs kafesini bantladı.
“Cepheye dönmeniz mümkün değil. Yoksa ölürsünüz” dedi.
Doktoru dinlemedi, ağrılar içinde, cephede görevini sürdürdü.
18 Ağustos 1921...
Halide Edip, cephede Başkomutan’la karşılaşma anını şöyle kaleme alır:
“İşte bu küçücük odadaki adam, bütün gençliğini bir millet yaşasın diye ölümü göze aldığı kararı temsil ediyordu. Ne saray ne ün ne herhangi bir güç, onun bu odadaki büyüklüğüne yaklaşamazdı. Gittim elini öptüm.”
Evet, ne saray ne şöhret; tepeden tırnağa vatan millet sevgisi.
23 Ağustos 1921 Salı günü, Sakarya Meydan Muharebesi başlar...🤫
