Ölmek de çare değilmiş

‘Gündüz Apollon Gece Athena’ hayaletleri görme yeteneğine sahip Defne’nin, bu âlemden dost edindiği bir grupla annesinin hayaletini arama çabasını anlatıyor. Emine Yıldırım’ın geçen yıl Tokyo Film Festivali’nde En İyi Film ödülünü kazanan bu ilk uzun metrajlı çalışması, göndermeleri, tarihsel, sosyolojik, ideolojik vurgu ve hatırlatmalarıyla dikkat çekiyor.

Defne, yetişkinliğe adım atmasıyla birlikte hayaletleri görme, onlarla konuşma, dertleşme, birlikte hareket etme yeteneğine de sahip olmuştur. Bu özelliğini kendi hayrına (!) kullanmak adına harekete geçer ve annesinin hayaletini bulmak için Side Antik Kenti’ne gider. Çünkü annesinden kalan tek hatıra bu yörede çekilmiş bir gençlik fotoğrafıdır. Side’ye hayalet yoldaşı Hüseyin’le gitmiştir, burada ekibine (!) aynı âlemden yeni üyeler eklenir; pavyon şarkıcısı Nazife ve antikçağdan bir rahibe vs. Hep birlikte annenin hayaletini soruştururlar...

Emine Yıldırım 2023 tarihli kısa filmi ‘Kadıköy’ün En İyi Falcısı’nda hayaletleri görme yetisine sahip Defne adlı bir müşterinin, gittiği falcıda yaşadıklarını anlatıyordu. Bu açıdan girişte konusunu özetlediğim ilk uzun metrajlı çalışması ‘Gündüz Apollon Gece Athena’ aynı karakteri çok daha geniş ve derin sularda bizlerle tekrar buluşturuyor sanki.

Bu yeni buluşma fantastik bir metne (senaryo da Yıldırım’ın) sahip. Anlatılan öyküde bu dünyayla olan dertlerini, meselelerini halledememiş bir grup hayalet, bir nevi arafta kalmış gibi hareket ediyor. Nazife geride bıraktığı kızına neden kendisini terk etmek zorunda kaldığını açıklama derdinde, yüzyıllardır yörede gezinen rahibe de günümüzde arkeolojik eser vasfına erişmiş bir bulgunun peşinde. Bu ‘çete’nin lideri konumuna yükselen Defne’yse bir nevi aracı kurum, çevirmen, uzlaşı noktası vs. Öteki dünyaya ilişkin vizeleri alamamışları görüyor; onların istek, dilek ve beklentilerini geride kalan yakınlarına, sevdiklerine iletmeye çalışıyor.