Bu da zihnimizde şu soruyu oluşturuyor: Moda endüstrisi kadınları dinliyor mu?

Günümüzün temposunda gündüz farklı, gece farklı kıyafet giymeye ayıracak vakit ortadan kalktı.

Kadınlar özgürlükle zarafetin kesiştiği, rahat fakat feminin, uniseksten uzak ve kadınlığı vurgulayan tasarımlara hasret kalmış durumda.

Gardıroba eklenmesi gereken klasikleşmiş formları bulup çıkarmak ise ciddi bir özveri gerektiriyor.

2025 sonbahar/kış koleksiyonlarında bu formları bulunca “Endüstri sonunda sesimize kulak verdi” diye düşünmeye başlamıştım. 2026 ilkbahar/yazında ise aynı istikrarı göremeyince hayal kırıklığına uğramadım desem yalan olur.

Yüksek moda markalarındaki oyuncu değişiklikleriyle yeniden canlandırılan koleksiyonların her biri ayrı bir zarafet sembolü, fakat fiyat skalasına baktığımızda alınabilme ihtimalinin de bir o kadar düşük olduğunu görüyoruz.

Asgari ücretin 22 bin 104 TL olduğu ülkemizde Chanel’in Matthieu Blazy tasarımına ait gelenekselleşmiş düz beyaz gömleğine 5 bin dolar yani yaklaşık 200 bin TL vermek imkânsız.

Ayrıca imkân olsa bile o ücretler verilmeli mi, bu da bambaşka bir tartışma konusu...

Kısacası “Tasarımcılar gerçekten biz kadınların sesine kulak veriyor mu, yoksa sadece her defile sonrası moda bilirkişilerinin köşelerinde alkışlanmanın mı peşindeler?” sorusu kafamı meşgul etmeye devam ediyor.

Modanın uniseks kalıplarına, kadın ve erkeğin kimliksizleştirilmesine de son derece karşıyım.

Bu savaşı sonunda kim kazanacak hiç bilemiyorum. Tüketimi elinde tutmaya çalışan biz kadınlar mı, koskoca şirketlerin yönettiği ve asla bize kulak asmayan moda evleri mi?

Sonucu sabırla beklemeye devam ediyorum...