Yaşadığım deneyimi kendi çocukluğumla kıyasladım; aradaki fark inanılmazdı.

Bu çocuklar her şeyin farkında.

İyiyi, kötüyü net biçimde ayırt edebiliyorlar.

Farklı ülkelerdeki yaşamı, sporu, sanatı merak ediyorlar.

En önemlisi soru sormaktan çekinmiyorlar.

Yanıttan tatmin olmazlarsa tekrar soruyorlar.

Bilgiye açlar.

Bunlar güzel şeyler…

Bunlar umut veren şeyler…

ÇALIŞANI, ÜRETENİ MOTİVE EDELİM

Çoğu zaman devlet okullarını, aile birliklerini acımasızca eleştiriyoruz.

Meslek hayatım boyunca zaman zaman bunu ben de yaptım.

Ama işin içine dahil olduğunuzda, öğretmenlerin ve bir kısım velinin aslında büyük bir mücadele içinde olduğunu görüyorsunuz.

Elbette istisnalar yaşanıyor.

Ancak fotoğrafın tamamını görmek, sistemi öyle yorumlamak gerekiyor sanırım.

Sözün özü: Çalışan, üreten, sorun çözen okul yönetimlerini, öğretmenleri, aile birliklerini motive etmek gerekiyor.

Çünkü onların da maneviyata ihtiyacı var.

Hem de hepimizden çok…🤔