Haydi çözülsün

Baksanıza Güllü’nün hayatını kaybetmesinin üzerinden ne kadar zaman geçti ama hâlâ konuşuyoruz.

Sanatıyla, şarkılarıyla falan konuşmuyoruz.

Hayattayken evlatlarının ona çektirdiklerini ve ölümü üzerindeki sis perdesini konuşuyoruz.

Önce kesin düştü dedim, sonra dedim biri bunu planladı, sonra yok yok olamaz dedim...

Yani habercilere de kızmamak lazım, onlar da baktılar bu iş izleniyor, ısıttıkça ısıtıp koyuyorlar önümüze.

Duruma isyan edenler, “Reytinglere oynamayın” diyenler de her gün aynı konuyu konuşuyor.

Tüm bunlar karşılıklı bir ittirmeye yol açıyor aslında.

Tam kapanacak konu, bir türlü kapanamıyor, aksine uzadıkça uzuyor.

Belli ki Güllü tarafı ve çevresinin bazılarında cahillik üst düzeyde.

Konuşmalarından, tepkilerinden anlaşılıyor bu.

Bu cahillikten korkulur.

Suçlular demiyorum, suçlu olmasalar bile hareketleriyle öyle bir imaj veriyorlar maalesef. Yapılması gereken bu işi çözmek tabii ki.

Kızına “Neden anneni öldüreceğini söyleyen mesajlar attın” diye defalarca sormak gerekirse.

“Annemle aramız bozuk değildi” dedi en son kızı.

Yani zekâmızla neden oynuyorsunuz ki? Ben hiçbir şey anlamadım bu işten...

Aynen aynen...

Kayahan’ın kızı Beste Açar, “Babamın güçleri bana geçti. Ben artık paralel evrende babam, Mevlânâ ve Atatürk’le iletişime geçebiliyorum” demiş...

Alın işte!

Beste Hanım’ı bir birey olarak değil, toplumun azımsanmayacak bir kesimi olarak görün lütfen.

“Yusuf Güney benim yakın arkadaşım” da demiş. Tamam işte... Olayın düğümü bu açıklamadan sonra biraz gevşiyor zaten. Sonuçta birbirini buluyor benzer insanlar.

Şimdi biz “Atatürk ve Mevlânâ ile iletişimdeyim” diyen birine nasıl inanalım? İnanmak için nasıl bir kanıt talebinde bulunalım? Daha önce de benzer açıklamalar yapmış hanımefendi. Belli ki kafa yerinde değil.