Ateş düştüğü yeri...

11 Kasım artık 20 vatan evladımızı kaybettiğimiz kara bir gün olarak geçti tarihe. 10 Kasım’da akan gözyaşlarımız 11 Kasım’da devam edecek kurumadan. Unutmayacağız o günü! Millet olarak çok acıyla sınandık ama alışılmıyor işte böyle olaylara. Panzehri yok bunun, olmayacak da...

“Sen artık bir şehit babasısın.”

Gürcistan hava sahasında düşen askeri kargo uçağımızda 20 vatan evladı şehit oldu. Ne acı. Hangi kelime anlatır bu acıyı, çok zor...

Yıllardır her izlediğimde kendimi tutamayıp ağlarım, yine aynısı oldu.

Şehit haberleri ailelere verilirken çekilen görüntüleri izledim.

Komutanlar şehit ailelerinin evine gidiyor ve selam durarak “Siz artık bir şehit babasısınız-annesisiniz” diyor.

Ondan sonrası feryat, ondan sonrası figan.

Biz burada derin bir offf çekip gözyaşı döküyoruz ama ateş oraya düşüyor.

Bizler yarın unutuyoruz, onlar hiç unutmuyor.

Millet olarak çok acıyla sınandık ama alışılmıyor işte böyle olaylara.

Panzehri yok bunun, olmayacak da.

Başımız sağ olsun, yüce milletimiz var olsun!

Hiç şaşırmadım 

Ne kadar acı değil mi?

Nasıl yalan bir dünyadalar...

Demek ki nasıl zorunda bırakılmışlar...

“Kızılcık Şerbeti”nden ayrılan herkes sırayla dizideki rol arkadaşları Nilay’ı yani Feyza Civelek’i takipten çıkıyor.

Yahu bu daha ne ki...

Orada bambaşka bir dünya var, biliyorum.

Biliyorum içeride bambaşka şeyler dönüyor.

Kadın resmen çökmüş sete. Herkes gidiyor, o kalıyor.

Giden de onu hemen siliyor hayatından, her şeyden, her yerden.

Belki şu an konuşulmayacak ama biraz zaman geçsin neler çıkacak, neler duyacağız göreceksiniz...

Böyle böyle soğuttular insanları diziden. Çok acayip gerçekten.