10 months ago
BAZI DUVARLAR KONUŞUR BAZILARI İSE SUSAR
SOKAK sanatını severim. Çünkü duvar resimleri bana hep şu hissi verir.
“Bir kent nefes alıyor.”
Ve çoğu zaman içimi açardı. Ama bu kez açmadı.
Edirne’de bir duvara çizilen genç bir yüz gördüm.
Ahmet Mattia Minguzzi...
Kadıköy’de bıçaklı saldırıyla hayattan koparılan bir çocuk...
Babası Andrea Minguzzi duvarın önüne geldiğinde sessizdi. Ama o sessizlik her cümleden daha yüksek bir çığlıktı.
“Böyle bir şey olduğunu bilse çok sevinirdi” dedi.
“Bize yukarıdan bakıyor.”
Ressam Hatai Abdullayev de acısını saklamadı.
“Normalde yaptığım resimlere gülümseyerek bakarım.
Ama bu resmin önünden sadece bir kez bakarak geçebiliyorum.”
Bir genç öldüğünde, bir baba gözyaşını saklayamadığında,
bir şehir sessizleştiğinde bir sonraki gündeme geçiyoruz.
Ama bu kez geçemiyorum.
Sokak sanatının doğasında isyan vardır.
Bu kez isyan sessizdi.
Ve ben o duvara bakınca şunu düşündüm.
Bazı duvar resimleri içimizi açar, bazıları içimizi acıtır.
Ben Ahmet’in her fotoğrafını gördüğümde içim acıyor.🤫
8