EMPATİ YOKSA GERİYE GÜRÜLTÜ KALIYOR

Siyasette en hızlı kaybolan şey, galiba empati.

Oysa en çok da orada gerekli.

Bugün herkes konuşuyor, kimse duymuyor.

Cümleler hazır, tepkiler ezber, öfke ise fazlasıyla özgüvenli.

Karşıt görüş, artık bir fikir değil; aşılması gereken bir engel gibi görülüyor.

Oysa empati, hak vermek değildir.

Katılmak hiç değildir.

Empati, “Sen bunu neden böyle hissediyorsun?” sorusunu sorabilme cesaretidir.

Siyaset uzun zamandır ikna etmeye çalışıyor ama anlamayı ihmal ediyor.

Empati zayıflık sanılıyor.

Halbuki bağırmadan dinleyebilmek büyük bir güçtür.

Sesini yükseltmeden var olabilmek olgunluktur.

Belki de bu yüzden dil sert, toplum yorgun.

Herkes anlatıyor ama kimse anlaşıldığını hissetmiyor.

Siyaset, sadece kazanma oyunu değil.

Birlikte yaşama denemesi.

Ve o denemede empati yoksa, geriye sadece gürültü kalıyor.🤫