1 MAYIS 1977’DE TAKSİM’E NEDEN GİTTİ

- Mektuplardan Selim İleri’nin 1 Mayıs 1977’deki kanlı Taksim mitingine de katıldığını öğreniyoruz. Politik nedenlerle değil, romancı olarak gözlem yapmak için oradaymış:

“Çok iç burkucu, insanı neredeyse umarsızlığa sürükleyici bu müthiş acı günlerin ortalık yerinde yazıyorum sana. Pazar günü, hiç de tasvip etmediğim 1 Mayıs kutlamasına romana malzeme çıkar diye katıldım. Malzemenin bu denli korkuncu, sanırım düşlem gücüyle hiçbir zaman edinilemez. O gün gördüklerimi ve yaşadıklarımı yazacağım yazmasına, gelgelelim gerçeklik her kağıtta biraz sırıtır ve eksik kalır! Benimkisi de öyle olacak. Ya da mithos’taki cehennemi gerçeklikte görmek, insanı allak bullak eder, ama her şey sise bulanır.”

SİYASETTEN VE EDEBİYATTAN UMUTSUZ

- “Bak, biz aydınlar, işte tanıdın onları, yan yana geldik mi içkileri devirir, bize benzemeyen herkese saldırır ve ezmeye çalışırız. Halk da bunu başka bir düzlemde gerçekleştiriyor. Ne yapalım? Devrim mi? Devrimcileri de görüyoruz: duvarlara afiş asarlar gece gündüz, sonra gidip genelevde cinsel isteklerini bastırırlar. Türkiye: Her yer karanlık!

Benim politik umutsuzluğum bu aşamada şimdi. Buna bir de yazınsal umutsuzluğum ekleniyor: Füruzan’ın kitabı hakiki bir facia. Tek bir cümlesini anlamaya imkân yok. Attilâ (İlhan) abi ne der bilmem ama, ön plandaki kadın yazarlar (Adalet, Füruzan, Pınar, Tomris vb) giderek yazarlığa yönelmezlerse, işleri bitiktir. Adalet, kadın yazarlığı ikinci romanında kesinlikle aştı. Ötekiler bataktalar.” Haziran 1977