Memet Fuat’ı anarak

Türk edebiyatının temel adlarından biri Memet Fuat’tır. Gerek dergicilik gerek deneme ve eleştiri alanındaki yazıları, yönettiği dergilerle birçok kuşağın bilgi kaynağı olmuştur.

Sözcükler dergisinin 119’uncu Ocak-Şubat 2026 sayısı ‘Memet Fuat 100 Yaşında’ kapağıyla çıktı.

Kültür Durakları: Memet Fuat-Cevat Çapan

Turgay Fişekçi, 25 Temmuz 2023 günü Cevat Çapan ile birlikte ASKEV’de (Bilginer - Metin Ayvalık Sanat Kültür Eğitim Vakfı) yaptıkları konuşmanın bant çözümüne yer vermiş dergide:

KUSURSUZ BİR AHLAKIN TEMSİLCİSİYDİ

“Hoş geldiniz. Bugün kültür tarihimizin ve kültür dünyamızın çok önemli kişiliklerinden biri olan Memet Fuat üstüne konuşacağız Cevat Abi’yle birlikte. Cevat Abi onu çok eski yıllardan bu yana tanıyor: O yüzden ben kısa bir giriş yapayım, onu nasıl tanıdığımı anlatayım. Çünkü Memet Abi’yi tanıdığım Yazko yıllarında, 1980’de Cevat Abi Amerika’daydı, aramızda değildi. Sonra 80’lerin ortalarında hepimiz Adam Yayınları’nda bir araya geldik.

Yetişme yıllarımda Memet Fuat öncelikle bilincimde bir imge olarak yer etti. Çünkü şöyle bir efsane dolaşıyordu: Memet Fuat, Nâzım Hikmet’in oğluydu. Baktığınız zaman gerçekten de ona çok benziyordu. Nâzım Hikmet gibi yapılı, boylu boslu, mavi gözlü, sarı kızıl saçlı. Hani hiç kimse diyemez ki bu Nâzım Hikmet’in oğlu olamaz. Ama gerçek öyle değil tabii. Piraye ile Nâzım Hikmet’in tanışmasından 4 yıl önce dünyaya gelmiş Memet Fuat.

Memet Fuat her şeyden önce örneği pek görülmeyen bir ahlakın insanıydı.

Marksizmle soyluluğun kusursuz bir bileşiminden oluşuyordu bu ahlak anlayışı.

Marksist yanı Nâzım Hikmet’ten, onunla çocukluk ve gençliğini paylaşmış olmasından, sonra da elbet bu dünya görüşünü çağdaş bir aydın olarak benimsemesinden geliyordu; soylu yanı ise annesi Piraye Hanım’ın sarsılmaz ahlakçılığından. Bu iki benzersiz insanın kültür birikimleri üzerinde gelişmiş benzersiz bir kişilikti. Onlarla o denli bütünleşmişti ki Nâzım’ın annesine veremediği “bahçesinde ebruli hanımeli açan evi” kendisi yapmıştı.

1980’de tanıştık. Hemen hiç aralıksız ölümüne dek süren bir çalışma arkadaşlığımız ve dostluğumuz oldu. Olaylar karşısında ilkelerinden hiç ödün vermeyen, düşüncelerine onun kadar içtenlikle bağlı bir insan çok az gördüm diyebilirim.”