Bir de şöyle soralım... Sadece kiracılar mı mağdur ya ev sahipleri

Son yıllarda ev sahibi kiracı ilişkilerinde yaşanan bozulmayı artık inkâr edemeyiz. Bu mesele birkaç kötü örnekten ibaret de değil.

Kira artışları, bitmek bilmeyen tahliye davaları ortaya çok başka bir tablo çıkardı. Birçok ev sahibi kiraya vermek yerine evini boş tutmayı tercih ediyor.

Çünkü elde edeceği kira gelirinden çok, yaşayacağı hukuki süreç gözünü korkutuyor. Bir tahliye davasının 3-4 yıl sürmesi bile gayrimenkul piyasasını olumsuz etkiledi. Bu süre boyunca ne ev sahibi ne kiracı kendini

güvende hissediyor.

Hukuk yavaşladıkça güven kayboluyor.

Güven kayboldukça piyasa bozuluyor.

Genelde mağduriyet denince akla ilk kiracılar geliyor. Evet, kiracıların sıkıntılarını biliyoruz.

Ama konuşulmayan, hatta çoğu zaman görmezden gelinen bir gerçek daha var. Ev sahipleri de mağdur.

Kirasını alamayan, sözleşmesi ihlal edilen, kendi mülkünü kullanamayan ev sahipleri var.

Yıllarca süren davalar yüzünden çaresiz kalan insanlar...

Evinin anahtarı cebinde ama evi fiilen başkasının.

Ve kiracılar bu süreçleri bildikleri için özellikle mahkeme yolunu tercih ediyorlar. İşin sonunda ne oluyor?

Ev sahibi “Bir daha kiraya vermem” diyor.

Ev boş kalıyor.

Arz daralıyor.

Kiralar daha da yükseliyor.

Yani sistem kendi kendini vuruyor.

Kira sözleşmesi kâğıt üzerinde kalmamalı. Taraflardan biri yükümlülüğünü yerine getirmediğinde, aylar değil, makul süreler içinde sonuç alınmalı.

Barınma, bir ülkenin en temel sosyal dengelerinden biridir.

O denge bozulduğunda toplumsal huzur da bozulur.

Tam da bu noktada hükümetin hazırladığı “Sıfır Gecikmeli Yargı Modeli” önemli.

Özellikle kira davalarının hızlandırılması hedefleniyor.

Davaların neden geciktiği analiz edilecek, gecikmelerden sorumlular belirlenecek, iş yüküne göre hâkim ve savcı dağılımı yeniden planlanacak.

Kâğıt üzerinde bakıldığında doğru bir adım. Ama altını özellikle çizmek gerekiyor.

Bu düzenleme sadece kiracıları değil, ev sahiplerini de korumak zorunda.

Adil bir sistem, iki tarafı da eşit gözetir.

Bir tarafı korurken diğerini cezalandıran her model, sorunu çözmez, sadece erteler.

Kira kavgasını bitirecek şey, yüzde hesabı değil; adaletin zamanında işlemesidir.