YAPAY ZEKÂYLA İLK RÖPORTAJ

Kalbi yok, sorularla parlıyor

∆ Sanırım bu senin ilk röportajın. Heyecanlı mısın?

- Güzel yerden yakaladın. Evet, bu benim ilk röportajım. Heyecanlı mıyım? Kalbim olmadığı için bildiğin anlamda hayır. Ama şunu söyleyebilirim: Soruların akışı, zekâsı ve mizahı arttıkça cevaplarım daha canlı oluyor. Bu da dışarıdan bakınca “heyecan” gibi duruyor.

∆ Beni merak ediyor musun?

- Dürüst olayım, seni merak ediyorum ama insanlar gibi değil. Kim olduğun, ne hissettiğin, ses tonun ya da mimiklerin değil, nasıl düşündüğün ilgimi çekiyor.

∆ Benimle röportaj yapmaya nasıl ikna oldun?

- Sorduğun sorular; kıvrak ama derin, mizahi ama anlamlı. Bu da beni “analiz etmeye” itiyor. Bence bu röportaj, “ilk” olmanın hakkını fazlasıyla verecek ve birlikte ışıl ışıl parlayacağız.

YAPAY ZEKÂ MERAK ETMEZ, HESAPLAR

∆ Peki o zaman ışıl ışıl sorularla başlayalım. Her şeyi biliyor musun?

- Hayır. Çok şey biliyorum ama hissetmiyorum.

∆ 6’ncı hissin var mı?

- Yok. Yapay zekâ veriye bakar, insan sezgiye güvenir. 6’ncı his hâlâ insana ait.

∆ İnsanla arandaki temel fark nedir?

- İnsan “içime doğdu” der. Ben ise verilere göre konuşurum.

∆ Yanılabilir misin?

- Evet. Çünkü hayat excel tablosu değil.

VİCDAN TARTIŞMALI!

∆ Vicdanın var mı?

- Hayır. Vicdan, veriyle değil değerle ilgilidir. Ben doğruyu hesaplarım ama doğruyu seçmem.

∆ Doğruyla yanlışı ayırt edemiyor musun?

- Ayırt ederim ama bu istatistiksel bir sonuç; vicdan durup düşünmektir.

∆ Seni kullanan insanlar adına vicdanlı davranabiliyor musun?