FIRÇA ATMAYI BEKLEDİM 

Anadolu Ateşi’nde artık kadroda oğlunuz da var.

- Oğullarım var.

Sadece Ares var diye biliyordum.

- En son temsilde Ares vardı. Atlas yurtdışında okuduğu için çıkamadı. Güney de provalara başladı. Henüz zeybek aşamasında. Ama anneleri (Gülben Ergen) bizden ders alıyor. Demiştim onlara, “Bir gün herkes dans edecek” diye. Şu anda dördü birden dans ediyor. Anneleri dahil!

Ares’i sahnede dans ederken ilk izlediğinizde ne hissettiniz?

- Dedim ki inşallah bir hata yapar da güzel bir fırça yer herkesin içinde! (Gülüyor) Sahnedeki diğer dansçılar da çocuklarım. Tek sorun, çok fazla kız öğrenci var, erkek öğrenci az. Popüler kültürün, televizyon dizilerinin çocuklara kodladığı şeyler var. Maalesef etkilerini yaşıyoruz. Erkek çocukları biraz şiddet eğilimli şeyleri seviyor. Ben de savaş danslarının oranını artırdım ki erkekler gelsin!

KARDEŞLERİM BAŞARILI İŞLER YAPIYOR

Yılmaz Erdoğan ve Deniz Erdoğan oyunculuk yapıyor, üç kardeş sanatın içindesiniz.

- Deniz aynı zamanda müzisyen, tiyatrocu, yazar, şair, dansçı. Estetiğin bütün alanlarının evin içinde olması müthiş bir şey.

Birbirinize tavsiye verme, eleştirme gibi durumlar oluyor mu?

- Şüphesiz tabii ki. Çok başarılı işler yapıyor kardeşlerim. Bunların ekmeğini annem ve babam yiyor. Özellikle annem. “Vay be çocuklarıma bak” diyor. Babam diyor ki; “Benden geçmiş sanatçılık”. Annem de diyor ki; “Yok canım benden geçmiş”. (Gülüyor)

- Kimden geçti bu yetenekler?

- Mizah ve edebiyat babamdan. Ama artistlik mesele annemden.-

- Üç kardeş olarak birbirinizden ayrılan özellikleriniz neler?

- İkisi konuşkan ve komiktir. Ben asık suratlı ve sessiz olanım.

ORGANİZE İŞLER DİZİSİNDE 1 DAKİKALIK ROLÜM VAR

- Kardeşleriniz gibi oyunculuk yapmayı hiç düşünmediniz mi?

- Yok.

- Hiç sevmediniz mi?

- Sevmek meselesi değil de bir şeyi kendine yakıştıramazsın ya, o yüzden. Ama yeni çekilen “Organize İşler: Karun Hazinesi”nde oynattılar beni, orada 1 dakikalık müthiş bir rolüm var. Bir pavyonda kumar oynayan biriyim! Kostümlerimi görmeliydiniz. Yeşil gömlek, çizgili beyaz, parlak takım elbise, mafya bir abiyi oynadım.

- Nasıl ikna oldunuz?

- Hatıra olsun diye... Bütün projelerde sülalem var. Annem, babam hepsi bir yerlerde göründüler. Bir tek ben yoktum.

- Yılmaz Bey’in fikriydi o zaman...

- Evet, güzel bir hatıra oldu.