Toplu terapi

Cumartesi, Tarkan konserine gittim...

Daha önce de izledim ama bu başkaydı. 2.5 saatliğine hayata ara verdik.

Toplumsal barış yaptık, aynı anda aynı duyguda buluştuk.

Tek bir kalp atışı olduk.

Hep birlikte iyileşme yaşadık.

Mesele şöhret geldiğinde kibirlenmemek...

Kalabalıklar samimiyeti koklar.

Tarkan nezaketi yıllardır bozmuyor, tepeden bakmıyor, seyirciye saygılı, sıcak ve kibar...

Konuşurken insanın ruhunu okşuyor. Gözlerinin içi gülüyor.

Tarkan trend değil. Trendler gelir geçer, o alışkanlık.

Şarkıları eskimiyor, kalabalığı ayağa kaldırıyor.

Görünürlük çağında “görünür olmamayı” başarıyor.

Mekân çıkışı yakalanmıyor, ağız dalaşına girmiyor.

Olay yaratmadan varlığıyla olayın ta kendisi.

İyi ki bu anları bize armağan ettin Tarkan, iyi ki sesin bu şehre yeniden değdi.