Figlmüller örneği bize fiyatların nasıl yükseldiğini de net biçimde gösterir. Üç temel unsur öne çıkar: İsim, popülerlik ve tutarlılık. Yıllar boyunca aynı ürünü, aynı standartta sunmak güven yaratır. Bu güven zamanla kulaktan kulağa yayılır, turistik rehberlere girer, sosyal medyada çoğalır. Popülerlik arttıkça fiyat da yükselir; çünkü artık talep, arzın önüne geçmiştir. Figlmüller’da rezervasyonun zor olması, fiyatın psikolojik olarak da kabul edilebilir hale gelmesini sağlar.

Sonuç olarak Figlmüller, fiyat-ürün dengesini yalnızca tabaktaki yemekle değil, markalaşma gücüyle kurar. Bu restoranın değeri, sunduğu çeşit sayısında değil, tek bir ürünü bir şehrin sembolüne dönüştürme başarısında yatar.

Her popüler olan güzel midir? Hayır. Ama bazı popülerlikler vardır ki arkasında tutarlılık, hikâye ve zamanla inşa edilmiş bir kimlik bulunur. Figlmüller, Viyana’da bu istisnalardan biri olmaya devam ediyor.🤫