Gösterişli ama içi boş tepeler!

Başrollerini Margot Robbie ve Jacob Elordi’nin paylaştığı ‘Uğultulu Tepeler’ Emily Brontë’nin 1847 tarihli klasiğinin son uyarlaması. Emerald Fennell kendi senaryosundan çektiği filmde romanın yapısında oynamalar yaparak farklı bir yoruma soyunmuş. Ama ortaya çıkan yapıt, görselliği çekici, içeriği boş bir adımdan öteye gidememiş.

Bizde başlarda ‘Rüzgârlı Bayır’ Türkçe çevirisiyle bilinen, sonra da ‘Uğultulu Tepeler’ olarak zihinlerde yer edinen ‘Wuthering Heights’, yazar üçlüsü Brontë Kardeşler’den Emily’nin tek romanıdır. 1847’de ilk basımı yapılan eser İngiltere, Batı Yorkshire’daki zengin Earnshaw’ların reisinin bir yetimi evlatlık olarak ailesine katması üzerine gelişen bir koridorda ilerler. Baba, Heathcliff adını verdiği çocuğu evladı olarak benimserken 14 yaşındaki oğlu Hindley yeni üyeye sürekli şiddet uygular, 6 yaşındaki kızı Catherine’se onu kanatları altına alır.

Yıllar geçer, Hindley üniversite dönüşü babasının ölümünün ardından Uğultulu Tepeler olarak bilinen mekânlarına geri döner, evlenir, çocuk sahibi olur ama Heathcliff’e olan zulmünü sürdürür. O dönem yakınlarına taşınan Linton’ların oğlu Edgar ve kızı Isabella, Catherine’in ilgi alanı içindedir. Günün birinde Linton’ların köpekleri Cathy’ye saldırır, Edgar genç kadının kendi malikânelerinde tedavi edilmesini ister ve üç haftalık bir süreçte onu konuk eder.

Dönüşte artık Heathcliff’le Cathy arasındaki o sıkı ilişki eski yoğunluğunda olmayacaktır. Genç kadın Edgar’ı sonraki hayatı için kendine konfor alanı yaratacak bir koca olarak belleyecek, sevdiği ama aralarında gelecek görmediği Heathcliff seçeneğini bir kenara itecektir. Heathcliff’se yaşadığı hayal kırıklığıyla birlikte Earnshaw’ları terk ederek kayıplara karışacaktır. Sonrasında Cathy, Edgar’la evlenecek, hamileliği döneminde Heathcliff zengin kimliğiyle ortaya çıkacak, Uğultulu Tepeler’i satın alacak, Edgar’ın kız kardeşi Isabelle’le evlenecek ve meseleyi bir intikam savaşına dönüştürecektir. Ardından bu sarmal çocuklara geçecek ve adeta yıllar boyu süren bir kan davası hüviyeti kazanacaktır.

Emily Brontë’nin eseri 1801’de Thrushcross Grange’a taşınan kiracı Lockwood üzerinden okuyucuya aktarılır ve geri dönüşlerle romanın gidişatına şahitlik ederiz. Daha çok 2020 yapımı ‘Promising Young Woman’la dikkat çeken Emerald Fennell, son adımında bu klasiğe yeniden el atarken adeta Emily Brontë’ye ‘O roman öyle yazılmaz, böyle yazılır’ demiş ve öncelikle metni kendince budamış.