Geçmişin sesi

BİR ulusun tarihi, çeşitli sanat dallarından oluşur.

Müzikten edebiyata, mimariden lezzete kadar geniş yelpazenin içinde müzik önemli bir yer kaplar.

Müzik aletlerinin değişim tarihinin tanığı olanlar, gelişimi ve değişimi yakından bilirler.

Önce, borulu gramofondan Türk ve Batı müziğinin seçkin eserlerini dinlerdik. Gramofonu kurar, iğnesini değiştirirdik.

Sonradan pikaplar çıktı, müzik setleri sahip oluncaya kadar pikabımız vardı.

1980 sonrası Turgut Özal’ın açtığı yoldan yurtdışından müzik seti getirtebildik. İlk setimi İsveç’teki dostlarım sayesinde oradan aldım.

Daha sonra otomobillerde Philips pikaplardan dinledik müziği.

Kasetler, CD’ler çıktı daha sonra. Artık her şey dijital.

Şimdi yeniden LP dönemi başladı. Kitapçılara bile gittiğinizde pikap ve LP’ler bulabiliyorsunuz.

Eski kayıtları dinlerken neler dikkatimizi çekiyor?

Batı müziğinin önemli orkestralarını, dönemin solistlerini dinleyebilirsiniz. Besteler ve icralar gerçekten dinlemeye değer.

Gerek Doğu gerek Batı’nın solistlerini dinleyebilirsiniz. Geçmişten bugüne ses çizgisinin her müziksever için ilgi çekici olduğunu fark edeceksiniz.

Klasik Türk müziğinin enstrümanları eşleğinde okunurdu türküler, bağlamaya pek rastlanmazdı.

Gazinolarda türkü okuyanlara onlar eşlik ederdi.

Bilinçli müzik dinleyicisini iki olay sağladı.

Biri İstanbul Müzik Festivali diğeri de Dr. Nevzet Atlığ’ın yönettiği devlet korosu.

Müziğin serüvenin iki büyük ustadan dinledim. Biri Cemal Reşit Rey diğeri de Muhsin Ertuğrul.

İkisi de sevmediğimiz müziğin kulağımızı nasıl esir aldığını anlatırlardı.

Eski kayıtları, LP’leri dinlemenizi salık veririm.