Son sabahımızmış meğer; "Aşkım bir kahve daha ister misin?" diye sorduğun. Gözlerimin içine bakıp, "Sen bana cenneti yaşattın sevgilim. Hediyemsin benim. Kimseyi seni sevdiğim kadar sevmedim..." diyerek beni göklere çıkardığın o son cümlenmiş... Nereden bilebilirdim az sonra seni sonsuza yolcu edeceğimi? Bilseydim de seni daha fazla sevemezdim zaten; daha tutkulu, daha coşkulu yaşanamazdı bir aşk... Vicdanen keşkelerim yok bu sebeple ama canım benim, şu çaresiz hasretin var ya, onunla başa çıkılmıyor işte.

İki sene oldu vedandan beri ama bir de bana sor, nasıl geçti zaman... Dipsiz kuyudan kevgirle su toplar gibi geçti Tolgacığım. En büyük tesellim; seninle paylaştığımız masal gibi aşk ve senin şimdi bu dünyada bulamadığın huzurla sarılmış olman. Bunu çok kuvvetli hissediyorum, hissettiriyorsun. Düşüncelerimde, rüyalarımdasın hep... Yaradan seni şefkatiyle kucaklasın canım benim. Ben seni sevmeye ve özlemeye devam ediyorum...🙄