Şairler hükümdarlara övgüler yazsalar da bu sesleri şiirin orkestrasına ekleyemezler. Bir yıl geçmeden yıpranır gider o övgülerin kumaşı.

Eskimeyen, yaşamaya övgüdür, adalete, aşka.

Bir de diktatörlere yazılmış alaylar eskimez, binyıllarca.

Şairler söz ustasıdır. Anadildir ustalığın nedeni. Vay şairlere anadilini yasaklayana. Vay insanlara şiiri yasaklayana! Her dilde aşağılanmalı insanın düş gördüğü dilde yazmasını, şarkı söylemesini engelleyenler. Onlar için sövgüler bile armağan sayılmalı. Adları silinmeli tarihten.

Şiir, çağının seslerinin yankısıdır. Şair bu sesleri işler olan gücüyle. Aşk şarkıları, yaşama övgüleri duyulsun ister şiirinde. Hıçkırıklar aşktan kopsun, bir ağlayış olacaksa çocuğun ilk ağlayışı olsun.

Ve kadınlar, sesleri yüzyıllardır savaşları lanetlemekten yorgun, ağıtlardan kısık, şiirler söylerler güzel günler için. Rüzgâra karışır. Onlara şiir yazılmaz, yazılanlar aşka övgüdür belki.

Şiir, çağının seslerinin yankısıdır. Sokaklardan kopup gelen seslerin uğultusudur. Zafer şiirlerinde ölen askerlerin analarının ağıtı duyulur. Aç çocuk ağlayışları ve dul kadınların çığlıkları. Bu yüzden ürperir bu şiirleri okuyanlar.

Çağının seslerinin yankısı duyulur şiirde. Şiirinde güzel seslerin yer almasını isteyen şairin işi zordur. Çünkü açlığı, savaşları durdurmak için uğraşmak zorundadır. O şairlerin seslerini duyarız, çocuk seslerine kulak verdiğimizde.”

*Çoğunluğun sesidir şiir - Adnan Özyalçıner başlığıyla eşi Adnan Özyalçıner’in yazısı:

“Çoğunluğun sesidir şiir. Halkın sesi soluğu. Onun için halkın yaşadıklarını ona yaşatılanları sorgulamalıdır. Bu yüzden eşitsizliğe, özürsüzlüğe, savaşa karşı çıkar, başkaldırır. Emeğin emekçinin kendi elleriyle yarattığı uygarlığın zenginlikleriyle güzelliklerini eşitçe paylaşmanın düşüdür şiir. Barışa, kardeşliğe uzanan yolun kestirmesidir. Gece ay ve yıldızlarla el ele vererek karanlığı aydınlatandır. Gündüzleri güneşin parlaklığını yansıtır. Kuytulukları, gölgelikleri ışıtır. Bütün olumsuzluklara karşı yaşamaktır şiir.

***

Tanıklıktır şiir. Yaşadıklarını, yaşatılanları açığa çıkarır. Babaları yargılanan çocuklardır bunlar. Babası yerine bir pazar yerinde vurulan çocuktur.

Sennur Sezer’in şiirlerinde bütün bunlar yazılıdır. Kitaplara sığmaz. İnsanların belleklerine kazınmıştır. Dağlar, ovalar, ırmaklar boyu akıp gider.

Onun için bütün bir kış çiçek açar Sennur Sezer’in şiiri.”

Kısa Tanıtım:

Otuzunda yaşlandı bizimkiler,

Taşıdılar kanseri en güzel yerlerinde

Kırka varmadan öldü çoğu,

Kanserleşmeden

Doğumda öldü de dağ gibi kızlar,

Dal gibi kızlar işkencede dayandı

Ağrımasa bilir miydim

Yüreğimin yerini?

 (Manos Kitap Yayınları)