Salim Kadıbeşegil’in dikkat çektiği nokta da tam burasıydı.

Ergenlik çağında oluşan fanatizm, aşağılamayı mizah gibi gösteren dil, “biz ve onlar” ayrımı...

Bunlar yalnızca ergenlik davranışları değildir.

Geleceğin karakterini belirleyen alışkanlıklardır.

Utanç ve yetersizlik duygusunu bastırmak isteyen gençler, bunu çoğu zaman başkalarını ezerek telafi eder.

Eğer bu davranışa sınır konulmazsa bu yöntem onların hayat boyu taşıdığı bir bastona dönüşür.

Sonra o çocuklar büyür.

Biri trafikte yol keser.

Biri tribünde gözü dönmüş bir fanatiğe dönüşür.

Biri evde şiddet üretir.

Biri de bir gün okul koridorunda elinde

bıçakla koşar.

Şiddetin sahnesi değişir.

Ama ruh hali aynı kalır.🤨