İRAN’IN GERÇEK GÜCÜ: ALGI VE MOZAİK SİSTEM

İran cephesinde öne çıkan diğer başlıklar:

◊ Sahte (decoy) füze rampaları.

◊ Vurulan hedeflerin bir kısmının aldatma sistemleri olması.

◊ İran tarafından atıldığı tespit edilen 5 bini aşan füze izi.

İran’ın doktrini biliniyor:

Mozaik + mobil + aldatma temelli yapı

Bu da İran’a şu avantajı sağlıyor: tükenmeyen güç algısı.

İsrail sahada etkiliydi.

Ancak stratejik hedef gerçekleşmedi.

Çünkü: İran’ın füze kapasitesi kırılmadı.

Bu da şu anlama geliyor: İsrail vurdu ama sonucu alamadı.

DİPLOMASİNİN YENİ ADRESİ: İSLAMABAD

Sahadaki kırılgan denge diplomasiyi hızlandırdı. Müzakerelerin İslamabad hattında sürmesi bekleniyor. Bu önemli. Çünkü Pakistan:

◊ İran ile temas kurabiliyor.

◊ Batı ile konuşabiliyor.

◊ Bölgesel denge kurabiliyor.

Bu da sürecin kaderinin sahadan çok masada şekilleneceğini gösteriyor. Asıl kritik soru burada. Bu sürecin başarıya ulaşması sadece bölge için değil, dünya için de hayati. Ancak zorluklar büyük:

◊ Taraflar birbirine güvenmiyor.

◊ Herkes “kazandım” söyleminde.

◊ Sahadaki denge hâlâ kırılgan.

Bu nedenle müzakereler ya kalıcı bir denge kuracak ya da yeni bir çatışmanın zeminini hazırlayacak.

KİM KAZANDI?

Net bir kazanan yok. Ama kaybetmeyen taraf var:

İran

◊ Rejim ayakta.

◊ Füze kapasitesi sürüyor.

◊ ABD ve İsrail tam sonuç alamadı.

ABD:

Güçlü ama sınırlı.

İsrail:

Etkili ama sonuçsuz.

SON SÖZ

Dünya bugün gerçekten bir nefes aldı.

Ama bu nefes şimdilik bir rahatlama, bir ara.

ABD baskı altında.

İran pozisyonunu güçlendiriyor.

İsrail yeni hamleyi hesaplıyor.

Ve en kritik gerçek: Bu ateşkes bir son değil, bir çıkış yolu mu, yoksa yeni bir savaşın eşiği mi? Onu masadaki gelişmeler ve uluslararası tavır gösterecek.