Peki bu çocuklar nasıl bireyler olur?

Narsist ebeveynlerin çocukları genellikle iki uçtan birine savrulur. Birinci grup, sürekli onay arayan, öz güveni kırılgan bireylerdir. Kendilerini yeterli hissetmezler çünkü çocuklukları boyunca koşullu sevgi görmüşlerdir. “Başarırsan sevilirsin” mesajı bilinç altlarına kazınmıştır. Bu yüzden hayatları boyunca mükemmel olmaya çalışır, en küçük hatada kendilerini değersiz hissederler. İkinci grup ise ebeveynlerini model alarak narsistik özellikler geliştirebilir. Empati kurmakta zorlanan, sürekli ilgi bekleyen, ilişkilerde yüzeysel kalan bireyler haline gelebilirler. Çünkü sağlıklı bir duygusal bağlanma deneyimi yaşamamışlardır. Her iki durumda da ortak bir gerçek vardır: İçsel boşluk. Dışarıdan güçlü, başarılı, hatta mutlu görünen bu bireylerin içinde çoğu zaman derin bir yalnızlık vardır.🤨