Belgeseliyle tanınıyor

John Davidson, İskoçya taşrasındaki Galashiels adlı kasabada doğup büyüyen, muhtemelen futbol sayesinde kaderini değiştirecek olan ama tourette sendromu dolayısıyla hayatı kararan gerçek bir kişilik. Daha önce BBC’de yayımlanan ‘John’s Not Mad’ (John Deli Değil) belgeseli vasıtasıyla Britanya toplumu için tanıdık bir portre. Zamanla az bilinen rahatsızlığına ilişkin insanları bilgilendiren bir profile dönüşmüş ve aktivist hüviyeti kazanmış.

Yönetmen Kirk Jones senaryosunu da kendisinin kaleme aldığı ‘Ağzımdan Kaçtı’da (I Swear) bu ilginç hayat serüvenini perdeye taşırken kişisel bir dramın perdesini aralamış. Bu türden rahatsızlıklara sahip insanlarla yaşamanın, onlara gösterilecek yakınlığın ve yol haritasının reçetesini çizmiş. Ayrıca filmiyle ve kazandığı ödüllerle meselenin daha çok insan tarafından bilinmesine ortam sağlamış.

‘Ağzımdan Kaçtı’nın en iyi yanı ana karakterin ve yaşadıklarının sansüre tabi tutulmadan tüm açıklığı ve samimiyetiyle perdeye taşınması olmuş bence. Böylesi bir kişilikle karşı karşıya geldiğimizde çoğumuz gözlerimizi kaçırır, onu yok sayar ya da yolumuzu değiştiririz. Film işte tüm bunları yapmaktansa doğrudan meselenin üzerine gitmiş. Aslında bu işlevi öyküde üstlenen kişi John’un arkadaşının annesi Dottie. Kendisine kanser teşhisi konmuş bu kadın, bir anlamda John’un bitap düşmüş annesi Heather’ın yerini alıyor ve yıllardır aradığı şefkati, hoşgörüyü herkes adına John’a gösteriyor.  

‘Ağzımdan Kaçtı’nın ilgi görmesindeki en büyük etken kuşkusuz John rolünde karşımıza gelen Robert Aramayo’nun performansı. ‘Game of Thrones’ ve ‘Lord of the Rings: The Rings of Power’ serileriyle tanınan oyuncu fazlasıyla ikna edici bir portre sunuyor ve karakterine kattığı duygu ve ruhla John Davidson’ın açmazlarını, yaşadığı sıkıntıyı seyirciye tüm çıplaklığıyla geçiriyor. Aramayo tikler, küfürler, yanlış anlaşılmalar sonucu sürekli dayak yemelerle; dayanılması güç bir hayat rutininde var olmaya çalışan bir kişiliği son derece başarılı şekilde perdeye yansıtıyor. Dottie’de Maxine Peake öykünün sakin gücüne hayat veriyor, anne Heather’da Shirley Henderson’ı izliyoruz. Büyük aktör Peter Mullan, hademe olarak çalıştığı kurumda John’a kol kanat geren, anlayışlı ve bilge patronu Tommy Trotter’ı canlandırıyor. John’un küçüklüğündeyse Scott Ellis Watson da müthiş oynuyor.

Kraliçe’ye küfretmiş!

Film 2019’da John Davidson’ın Kraliçe II. Elizabeth’ten MBE (Member of the Most Excellent Order of the British Empire -Britanya İmparatorluğu’nun En Mükemmel Nişanı) ödülünü almasıyla başlıyor. John bu törende de Kraliçe’ye küfrediyor ama ona bu konuda önden bilgi verildiği için sorun olmamış. Sonrasında geriye dönüşlerle öyküye dahil oluyoruz. ‘Ağzımdan Kaçtı’nın etkileyiciliği sanırım vaaz veren bir film olmanın ötesine geçmesinden kaynaklanıyor. Hoş, sonlara doğru bazı didaktik sahneler de var ama yine de yazı boyunca bahsettiğim samimiyet filmi özel bir yere koyuyor. Öte yandan John’un yardımcı olabileceği düşüncesiyle yanına getirilen genç bir tourette sendromlu kızla arabanın arkasındaki görüşme sahnesi aynı rahatsızlıktan mustarip iki insan arasındaki saf iletişimi göstermek bakımından bence filmin zirve noktalarındandı.

Bir de bu yılki BAFTA töreninde yaşanan bir olayı aktarayım: Robert Aramayo’nun En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazandığı (Favori ‘Muhteşem Marty’nin başrolü Timothée Chalamet’ydi) gecede sunum için sahneye çıkan ‘Günahkârlar’ filminin iki aktörü Michael B. Jordan ve Delroy Lindo’ya John Davidson ırkçı bir söylemde bulundu. Sunucu Alan Cumming soğuk rüzgârlar esen salonda durumu tourette sendromu bağlamında açıkladı ve meseleyi toparladı.

Özetle değişik bir öyküye sahip olan bu filmi kaçırmayın derim...

Şeytan Marka Giyer 2