Çeyrek asırlık kısır döngü

BİR kitle düşünün. Çeyrek asırdır Tayyip Erdoğan’ı yenecek birini arıyor.

Bu arayış, artık aşırı kısır bir döngüye dönmüş durumda.

Aşağı yukarı şöyle bir döngü:

- Yenecek birinin bulunduğunu sanıp umutlanış. / Umutlanan isim fos çıkınca başlayan gaddar ve acımasız linç.

- Kazanmaya çok yaklaşıldığına dair büyük inanç. / Olmayınca şu iki teselli. BİR: Oylar çalındı. İKİ: Bu millet koyun.

- Konfetilerle seçim zaferini kutlama hayalleri. / Hayaller yıkılınca çekip gideceğim bu ülkeden duygusu.

- Tuvalet terliğiyle bile kazanılacağına inanacak kadar özgüven patlaması. / Kaybedince estirilen büyük bir nihilizm fırtınası.

Aslında çeyrek asırdır talepleri çok basit, çok sade, çok yalın:

Tayyip Erdoğan yenilsin de nasıl yenilirse yenilsin.

Eğriymiş doğruymuş: Bakmıyorlar. Yolsuzmuş arsızmış: Kulak asmıyorlar. Çaplıymış çapsızmış: Umurlarında bile olmuyor.

Olaylara kendileri gibi bakmayan geniş halk kesimlerinde oluşan...

“Bunlar gelirse biz Erdoğan yönetimini mumla ararız” şeklindeki duyguyla zerre kadar ilgilenmiyorlar.

Tayyip Erdoğan’ı yenmesini bekledikleri liderin, Tayyip Erdoğan’ın bir benzeri olmasını falan hiç dert etmiyorlar.

Ne dert etmesi! “Onu ancak bir benzeri yenebilir” fikrini gizli gizli benimsedikleri için “Tayyip Erdoğan’a ne kadar benzerse o kadar iyi” diye düşünüyorlar içten içe.

Çeyrek asırlık bu kısır döngü, bugünlerde de bütün ihtişamıyla devam ediyor.

İşte bakın: Şimdi de Özgür Özel / Ekrem İmamoğlu ikilisinin Tayyip Erdoğan’ı yeneceğine kesin iman etmiş durumdalar.

Yenerlerse ne alâ. Yenemezlerse bu sefer de Ekrem İmamoğlu / Özgür Özel ikilisini taşlayıp linçleyecekler.

CHP’nin asıl sorunu ne kurultaydır ne ayrışmadır ne karşılıklı hamlelerdir ne bölünüp parçalanmadır ne Kılıçdaroğlu’dur ne Özel’dir.

CHP’nin asıl sorunu içine saplanıp kaldıkları ve bir türlü çıkamadıkları çeyrek asırlık işte bu kahrolası kısır döngüdür.🙄