Şebnem’in evi, bizim gençliğimiz

Şebnem Ferah’ın altı yıl sonra yaptığı ilk konser, müzik yazmak işi olanların da merkeziydi.

“Yokluğunuzda sizin evim olduğunuzu anladım” dediğinde tüyleri diken diken olmayan, onunla ilk buluştuğu anı hatırlamayan olmamıştır.

Dolayısıyla bu yazı profesyonel bir konser kritiği değil bir zaman yolculuğu.

Şebnem Ferah, uzun zaman sonra ilk İstanbul konserini açıkladığında ilginin yoğun olacağını biliyordum ama konserde ve hatta konsere giderken Maçka Parkı’nda gördüğüm yoğunluk beni şaşkına uğrattı.

Elbette tüm biletleri satılmış bir konserde kalabalık beklentim vardı ama böylesi başka bir boyut.

Kendisini ilk nerede dinledim hatırlamıyorum ama yıllar içerisinde defalarca konserlerine gitmiş, röportaj yapmış biri olarak sahneye ayak bastığı andan itibaren heyecanına kapılmamak imkânsızdı, onu söyleyebilirim.

Zaten o an doğrudan geçmişe ışınlanıyor, gençlik günlerinizdeki hayal kırıklıklarınıza dönüveriyorsunuz. İlk aşk acımızda, kendimizi en yalnız hissettiğimiz o ergenlik odalarında, hayata karşı ilk isyanlarımızda duvarlarımıza çarpan o güçlü ses oluveriyor birden.

Belki o gece çalınan şarkı listesi (setlist) her birimizin ruhundaki o spesifik boşluğu doldurmaya yetmedi.

Belki kulaklarımız bizi geçmişin daha derin, daha can acıtıcı ama bir o kadar da iyileştirici hatıralarına götürecek o eski şarkıları aradı.

Bir konserin listesi, koca bir ömrün hatırasını taşımakta her zaman yetersiz kalır zaten.

Ama Şebnem Ferah sahnedeyken anladık ki, mesele sadece hangi şarkıyı söylediği değilmiş. Mesele, o sesin yeniden hayatın içinde bir yerlerde yankılanıyor olmasıymış.

Şuna da değinmeden edemeyeceğim, konserde olan biri olarak Maçka Parkı’nda hep bir ağızdan şarkı söylenmesine ben bile içlendiysem, Şebnem Ferah’ı düşünemiyorum.

Bir sanatçıyı onurlandırmanın nasıl başka bir yolu olabilir, bilemiyorum.

Setlist eksik kalabilir, bazı şarkılar o gece söylenmemiş olabilir ama onun varlığı, Türk rock müziğinin ve bizim kişisel tarihimizin en büyük eksikliğini tamamlamaya yetti. Hoş geldin Şebnem, evine hoş geldin.