UNUTMA SEN ‘BİHTER ZİYAGİL’SİN

BAZI insanlar vardır.

Onları bir alanda o kadar iyi görürüz ki başka bir şey denediklerinde ister istemez şaşırırız.

Beren Saat de onlardan biri benim için.

Yasemin, Bihter, Fatmagül, Kösem Sultan... Türk televizyon tarihine geçmiş karakterlere can veren, kadın, çocuk, hayvan ve çevre hakları konusunda ses çıkaran, ülkenin en başarılı oyuncularından biri.

Bu yüzden beklenti de yükseliyor haliyle.

Belki sorun tam da budur bilemiyorum. Ama dinlediğim iki şarkının; CapitaliZoo ve Honey Bee’nin ardından hissettiğim şey daha çok şu oldu: “Neden?”

Beren Saat’in hayal kurmasına, müzik yapmasına, yeni şeyler denemesine kimsenin itirazı olamaz. İnsan istediği zaman yeni bir şey deneyebilmeli.

Ama bazen bir hayalin gerçekleşmesi, onun illa başarılı olduğu anlamına gelmiyor.

Dinlediğim şarkılarda ne güçlü bir vokal vardı ne de şarkı bittiğinde tekrar açma isteği uyandıran bir melodi. Daha çok algoritmanın ritmine bırakılmış sıradan bir elektronik pop denemesi gibi...

Ortada Beren Saat gibi bir isim var. Ama şarkılar onu taşıyamıyor. Oysa olması gereken tam tersiydi.

Belki albümün tamamını dinlediğimde fikrim değişir. Belki içinden çok iyi işler çıkar.

Ama ilk izlenim önemliyse benimki şu: Her iyi oyuncu iyi bir müzisyen olmak zorunda değil.

Ve bazen bir insanın en büyük yeteneği, aslında nerede parladığını bilmesidir.

 🤫