Yaşasın kelaynaklar

Her gün kötü haberlerle uyanıyoruz.

Bir tür daha yok oluyor, bir orman daha sessizleşiyor, bir can daha insanın hoyratlığına yeniliyor...

Bazen öyle bir noktaya geliyoruz ki, umut etmeyi bile unutuyoruz.

İşte tam da bu yüzden bu haber çok kıymetli.

Birecik’te koruma altında olan nesli tehlike altındaki kelaynakların sayısı, bu yıl dünyaya gelen 66 yavruyla birlikte 334’e ulaştı.

Yıllardır insan eliyle bozulan dengeyi yine insanın çabasıyla onarmaya çalışıyoruz. 

Demek ki isteyince oluyormuş. Bilimle, emekle, sabırla ve en önemlisi sevgiyle.

Bir türü yok oluşun eşiğinden geri çevirebilmek mümkünmüş.

Dilerim bir gün, nesli tehlikede olan hayvanlarla ilgili tüm haberleri “son birey kaldı” diye değil, “yeniden çoğaldılar” diye okuruz. 

Çünkü doğa, kendisine uzanan iyi niyetli eli hiçbir zaman karşılıksız bırakmıyor. 

Bugün kelaynaklar çoğalıyor.

Umarım yarın umut da çoğalır.

Benimle oynar mısın? 

Bu fotoğrafı sosyal medyada gördüğümde çok sevindim ve düşündüm.

Güzel bir mesajdı ve ötesiydi.

Arabanın camındaki notta, “Lütfen camı kırmayın. Klima çalışıyor. Suyu var ve Bülent Ortaçgil dinliyor” yazıyor.

İlk bakışta tebessüm ettiriyor. Çünkü belli ki sahibi, köpeğini çok seviyor ve insanların endişelenmesini istememiş. 

Ama bu fotoğraf bana başka bir şeyi de hatırlatıyor. Yaz aylarında her yıl yüzlerce kedi ya da köpek “İki dakika sürer” denilerek bırakıldıkları araçlarda sıcak çarpmasından hayatını kaybediyor. 

O yüzden insanlar artık arabada bir köpek görünce kayıtsız kalmıyor, camı kırmayı bile göze alıyor. 

Ben alırım mesela, camın parasını da öderim, sorun yok, yeter ki içerdeki canlı kurtulsun. 

Elbette gerçekten klima çalışıyorsa, araç güvenli bir şekilde uzaktan çalışır durumdaysa ve köpeğin suyu varsa durum farklı olabilir. 

Ama dışarıdan bakan biri bunu her zaman anlayamaz. 

Bu yüzden araçta bırakılan bir hayvanı gören insanların endişelenmesini yadırgamamak gerekiyor.

Ben yine de mümkünse hiçbir hayvanın, şartlar ne kadar iyi görünürse görünsün, araçta yalnız bırakılmaması gerektiğini düşünüyorum. 

Çünkü teknoloji bazen arıza yapabilir, klima durabilir, planlanan 2 dakika 20 dakikaya dönüşebilir. Yine de bu notun son cümlesi içimi ısıttı.

“Bülent Ortaçgil dinliyor.”

“Bu Su Hiç Durmaz” mı, “Değirmenler” mi, “Eylül Akşamı” mı, “Denize Doğru” mu?

Hepsi güzel.

Ama bence camdaki o köpeğin en sevdiği “Benimle Oynar mısın”dır.