''7-8 Temmuz 2026’da, 36’ncı NATO Liderler Zirvesi Ankara’da...

Zirve öncesinde, 18 Haziran 2026’da Brüksel’de NATO Savunma Bakanları toplantısı düzenlendi.

Toplantıda, ABD Savunma Bakanı Pete Hegseth, “NATO 3.0” kavramını kullandı.

Hegseth, NATO üyesi Avrupa ülkelerini de uyardı:

“Kendi savunmanızı artık kendiniz üstleneceksiniz... NATO 3.0 dönüşümüne uyum sağlayacaksınız...”

Nedir, “NATO 3.0”?

ABD’nin, NATO ülkelerine yüklemek istediği yeni güvenlik mimarisinin adıdır.

“NATO 1.0”, 1949-1991 yıllarında Soğuk Savaş döneminde, Sovyetleri durdurma amaçlı olarak uygulandı.

Avrupa’nın güvenliği, büyük ölçüde ABD’nin askerî varlığıyla sağlandı.

Ana görev, Avrupa kıtasını ve Kuzey Atlantik bölgesini savunmaktı.

“NATO 2.0”, 1991-2022 yıllarında Soğuk Savaş sonrası genişleme döneminin yapısıydı.

Bu dönemde tehdit algısı çeşitlendi: Terörizm, kriz yönetimi, Afganistan gibi...

NATO, alan dışı operasyonlara yöneldi.

Bu dönemde, Avrupa ülkelerinin büyük bölümü savunma harcamalarını azalttı.

ABD, NATO’nun esas yükünü üstlendi.

ABD Savunma Bakanı Hegseth, “NATO 2.0” dönemini “bedavacılık dönemi” olarak tanımlıyor.

“NATO 3.0”...

Avrupa’nın kendi konvansiyonel savunmasının temel sorumluluğunu üstlendiği, ABD’nin ise stratejik destek sağladığı yeni bir NATO modeli.

ABD, artık Avrupa’nın “otomatik güvenlik sağlayıcısı” olmak istemiyor.

Avrupa’nın daha fazla askere, daha fazla silaha, daha güçlü savunma sanayisine sahip olması isteniyor.

Hegseth, Avrupa ülkelerini açıkça tehdit etti: “Yük paylaşmayan ülkelerde Amerikan varlığı azalabilir.”

NATO 3.0”; daha fazla savaş yeteneği, daha fazla caydırıcılık demek.

Ve en önemlisi...

ABD’nin stratejik ağırlık merkezi, Avrupa’dan Asya’ya kaydırılıyor.

Çin’le rekabet ve Hint-Pasifik Bölgesi öne çıkıyor.

Bunun en önemli nedeni, Çin’in ekonomik, askeri ve teknolojik etkisinin artması; NATO’ya ve ABD’ye meydan okuyan bir aktör konumuna gelmesi.

Hint-Pasifik Bölgesi; dünya ticaretinin büyük bölümünün geçtiği deniz yollarını, enerji hatlarını, yüksek teknoloji üretimini ve küresel ekonominin ağırlık merkezini kapsar.

Bölgenin merkezinde; Çin, Hindistan, Japonya, Avustralya, ABD gibi büyük güçler yer alır.

NATO, Hint-Pasifik’te doğrudan askerî ittifak kurmuyor, ortaklık oluşturuyor.

Japonya, Güney Kore, Avustralya, Yeni Zelanda ile işbirliğini geliştiriyor.

Bu ülkeler, NATO zirvelerine gözlemci sıfatıyla davet edilmeye başlandı.

NATO, Rusya’yı birinci tehdit, yani resmî olarak “düşman” olarak tanımlarken...

Çin, NATO belgelerinde “meydan okuyan” bir ülke olarak yer alıyor.

“NATO 3.0”, özetle şudur:

Kuruluşundan beri Amerikan ağırlıklı ittifak olan NATO, Avrupa ağırlıklı askerî ittifaka evrilecek.

NATO Genel Sekreteri Rutte, “NATO 3.0”ı, “NATO tarihinin en büyük dönüşümü” olarak tanımladı.

“NATO 3.0”, “para için savaş, savaş için para” demek...

Savaş çarkının daha da hızlanması demek...

2025 yılı NATO ülkelerinin toplam savunma harcaması, 1 trilyon 513 milyar ABD doları...

ABD, 954 milyar dolar harcadı.

Avrupa’daki NATO ülkelerinin toplam savunma harcaması, 559 milyar dolar; NATO harcamasının yaklaşık %37’si.

ABD ise, tüm NATO ülkelerinin savunma harcamasının %63’ünü karşılıyor.

2025 yılı dünya toplam askerî harcaması, 2,887 trilyon dolar.

NATO ülkeleri, dünya askerî harcamalarının %52’sini karşılıyor.

“NATO 3.0” ile, Avrupa savunmaya daha fazla para harcayacak.

“NATO 3.0”, Türkiye açısından hem fırsat hem de yük demek...

ABD’nin Avrupa’daki ağırlığını azaltması, Türkiye’nin NATO’nun güneydoğu kanadındaki stratejik değerini artıracaktır.

Bu süreçte, 20 Temmuz 1936 tarihli Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin önemi daha da yükselecektir.

Ancak, her kazancın bir bedeli vardır.

Daha fazla sorumluluk, daha yüksek savunma harcaması ve daha yoğun jeopolitik baskı...

Ve en kritik konu:

Bu yeni denklem, Türkiye ile Rusya arasında kurulan hassas dengeyi zorlayabilir.

Ankara-Moskova hattında soğuk rüzgârların esmesine yol açabilir.

NATO Zirvesi öncesi esen rüzgâr, fırtınaya dönüşür mü?

Eğer Heybeliada’daki Ruhban Okulu’nun eylül ayında açılacağı konuşuluyorsa...

Kıbrıs’ta, Türkiye ve KKTC’nin aleyhine gelişmelerin ayak sesleri duyuluyorsa...

Ulusal çıkarlar söz konusudur.

Çünkü Kıbrıs, herhangi bir ada değildir.

Kıbrıs; Doğu Akdeniz’de batmayan bir uçak gemisidir.

KKTC’nin varlığı ise, Mavi Vatan’ın garantisidir ve Mavi Vatan’ın ayrılmaz bir parçasıdır.

Ama her şeye rağmen...

Türkiye’yi çok sevdiğini ve hayran olduğunu söyleyen Trump var...

Ancak 1,4 milyar dolar ödediğimiz F-35’leri vermedi.

İstediğimiz F-16’lar konusunda da beklenen adımı henüz atmadı.

Üstelik Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak ilan etti.

Demek ki uluslararası ilişkilerde dostluklar değil; çıkarlar esas...

Bu yüzden “mütekabiliyet”, yani karşılıklılık ilkesi yalnızca diplomatik bir tercih değildir.

Mütekabiliyet; bir ülkenin caydırıcılık gücünün, egemenlik iradesinin ve tam bağımsızlığının en   somut ölçüsüdür.

Son dönemde, Türkiye’nin pek dikkate almadığı...''- Naim Babüroğlu 🙄