Suki’nin aşk ülkesi

Suki Waterhouse’un yeni albümü “Loveland”de tanıdık bir şeyler var. 34 yaşındaki model müzik kariyerinde yeni bir dönemeçte

Model, oyuncu ve şarkıcı, eskiden beri ünlüler âleminde gezinmiş IT girl Suki Waterhouse’un albümü “Loveland” bir süredir karşıma çıkıyor. Bunu fırsat bilip eski albümlerini de dinledim. Suki Waterhouse’un müziğinde insanı hemen ele geçiren bir şey var. İnsanları hemen ele geçiren ya da bu hissi veren albümler genellikle insanların anılarına hitap eder. Hafızayı dürter. Daha önce bildikleri bir şeyleri hatırlatır. Aşina olduklarını, yoğun ya da heyecanlı ya da keyifli ya da dramatik anları su yüzüne çıkarır. Siz bu neydi, nasıldı diye düşünürken işte bir anda kendinizi bir şarkının çekim alanında ya da bir albümün dümen suyunda bulursunuz.

Waterhouse’un müziği, kendisinden önce gelen, ‘90’lara hatta ‘60’lara kadar uzanan bir dizi kadın vokal ve besteciler geleneğinin çok açık biçimde izinden gidiyor. Vogue’a verdiği bir röportajda Fiona Apple’un duygusal dürüstlüğünden etkilendiğini söylemiş Waterhouse. Onda etkisi olan isimler arasında Sharon Van Etten’ı Lucinda Williams’ı saymış. Camera Obscura’dan etkilendiğini söylemiş. The Concretes (hatırlar mısınız The Concretes’i ne severdik zamanında), The Raveonettes, çeşitli röportajlarda saydığı isimler arasında yer alıyor. Şimdi ben buna çok net olarak önceki albümlerini de hesaba katarak Mazzy Star’ı ve Françoise Hardy’yi de ekliyorum. Suki Waterhouse dediğimiz şey bunların kişisel bir kombinasyonudur.

İşini iyi yapıyor

Suki Waterhouse, Londra’da Hammersmith’te dünyaya gelmiş, Ibstock Plase School’a gitmiş. Londra’nın güneyinde yer alan bu özel okul Alman eğitimci Fröbel’in prensipleri doğrultusunda eğitim vermekle bilinen bir yer. Fröbel sisteminde çocuklara oyun odaklı eğitim veriliyor. Yaratıcı ve sanatçı yanları geliştiriliyor. Doğa dostu olmaları sağlanıyor. Buradan mezun olan ünlüler diye Google’da aratırsanız pek çok isim çıkar. Yani tuzu kuru ailelerin çocuklarının okul hayatında rahat etmesini sağlayan, okuldan ziyade çocuk tatil köyü anlayışına sahip bir sistem bu günümüzde. Fakir çocuklarının gideceği okullar değil bunlar pek sizin anlayacağınız. Waterhouse yaratıcı ve hayli varlıklı, dertsiz tasasız bir ortamda büyümüş demek için anlatıyorum bunları. 16 yaşında modellik yapmaya başlıyor, Burberry’nin Ferragamo’nun, Tommy Hilfiger’ın yüzü oluyor. Hollywood ünlüleriyle ahbaplıklar, sevgili olmalar vesaire. Yani Waterhouse’un hayatı bu çerçevede gelişiyor. Şarkılarında anlattıkları da aşk, aşk ve aşk. Yani Kendrick Lamar gibi Compton’ın çetelerini anlatacak değil elbette. Bunu beklemiyoruz zaten kendisinden.

Waterhouse yaptığı işi iyi yapıyor. Prodüktörü Eli Hirch onu etkileyen isimleri müziğe bir hayli güzel yedirmiş. Bu etkileri gizlemeye değil göstermeye çalışmış. Bu akıllı bir tercih. Albümün başarısı da burada gizli. Sanırım eski modelin müzik kariyerinde bu yeni bir dönüm noktası. Kendini parlayıp sönen hit şarkıların değil, zamanlaeskimeyecek aşk şarkılarının bestecisi ve icracısı olarak konumlandırmış gibi duruyor Waterhouse. Bunu başarmaması için bir neden pek yok.

Gündemden uzak kalmak için…

Gelelim bu albümün asıl bizi ilgilendiren yanına. “Loveland”, bu yaz sıcaklarında fonda dinlemek içi ideal. Waterhouse’un aşka dair “no context” düşünceleri, insanın âşık olunca hissettikleri ve yapabilecekleri, kalp ağrısı ve hemen ardından gelen coşkulu duygu şelaleleri, ne ararsanız var. Gündemden uzak kalmak, daha doğrusu gündemden korunmak, bir saatliğine de olsa dertsiz tasasız bir yerlere ışınlanmak için ideal.

(“Loveland” - Suki Waterhouse, Sub Pop)🤔