Hollywood yeniden mi ayağa kalkıyor?

İTİRAF edeyim. Henüz izleme fırsatı bulamadığım ama çok da merak ettiğim Christopher Nolan’ın yönettiği ‘The Odyssey’ filmi dünya çapında yankı uyandırmış durumda.

Filmin senaryo, oyunculuk, sinema açısından değerlendirmesini işin üstatları yapar, ben bugün işe biraz ekonomi penceresinden bakmaya çalışacağım.

Öncelikle altını çizmek lazım; The Odyssey, ilk hafta sonunda ulaştığı gişe performansıyla yalnızca yapımcılarını sevindirmedi, aylardır durgunluk yaşayan Hollywood’a da “Eski günlere dönebiliriz” mesajı verdi.

New York Times’ta dün yer alan bir analize göre filmin yapım bütçesi, yaklaşık 250 milyon dolar olarak tahmin ediliyor. Pazarlama ve küresel dağıtım harcamaları da eklendiğinde toplam yatırımın 400 milyon dolar seviyesine yaklaştığı konuşuluyor. Hollywood’un hesaplama yöntemine göre böyle bir filmin gerçek anlamda kâra geçebilmesi için dünya genelinde yaklaşık 800 milyon doların üzerinde gişe yapması gerekiyor. İlk rakamlar ise bu hedefin ulaşılabilir olduğunu gösteriyor.

NETFLİX AYNI ZEVKİ VERMİYOR

ASIL konu, filmin kaç milyon dolar hasılat yaptığı değil, sinema salonlarına yeniden güçlü bir talep oluşturma ihtimali. Çünkü son yıllarda Hollywood’un en büyük rakibi başka bir stüdyo değil; evlerdeki dijital platformların tercih edilmesi oldu.

Pandemi, senarist ve oyuncu grevleri, artan yapım maliyetleri ve peş peşe gelen gişe hayal kırıklıkları sektörün dengesini bozdu. Özellikle süper kahraman filmlerinin eskisi kadar ilgi görmemesi, stüdyoları yeni arayışlara itti. İşte tam bu dönemde gelen The Odyssey, yalnızca bir film değil, adeta sektörün moral testi haline geldi.

Burada dikkat çekici olan yalnızca hasılat değil. Filmin IMAX salonlarındaki olağanüstü performansı da sektörün geleceği açısından önemli bir gösterge. İzleyici artık Netflix ve diğer platformlardan yalnızca bir film izlemek istemiyor; evde yaşayamayacağı bir deneyim satın alıyor. Büyük perde, üstün ses sistemi ve özel gösterim formatları yeniden sinemanın en önemli rekabet avantajı haline geliyor. Bu arada Top Gun: Maverick, Barbie, Oppenheimer ve Avatar: The Way of Water da benzer bir tablo ortaya koymuştu. Ortak özellikleri şuydu: İnsanlara “Bunu mutlaka sinemada izlemeliyim” duygusunu yaşattılar.